محمد بن قاسم انباری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن انباری
ابوبکر محمد بن قاسم انباری
زادروز ۶ ژانویهٔ ۸۸۵(۸۸۵-01-۰۶)/ ۱۱ رجب ۲۷۱ق
بغداد
درگذشت ۲۰ سپتامبر ۹۴۰ میلادی (۵۵ سال) / ۹ ذی‌الحجه ۳۲۸ق
بغداد
پیشه ادیب، لغوی، نحوشناس، تفسیرگر قرآن، محدث
تأثیرگذاران پدرش قاسم بن بشار، ثعلب
تأثیرپذیرفتگان ابو جعفر نحاس، ابوعلی قالی، ابو الفرج اصفهانی، ابن خالویه، ابوعبیدالله مرزبانی، ابوالحسن دارقطنی
آثار المُشکل فی معانی القرآن. رسالة المشکل. نقض مسائل شَنبوذ.

محمد بن قاسم انباری (۶ ژانویهٔ ۸۸۵، بغداد -۲۰ سپتامبر ۹۴۰، بغداد) (نسب: ابوبکر محمد بن قاسم بن بشار بن حسن انباری) ادیب، لغوی، نحوشناس، مفسّر و محدّث عراقی بود.[۱][۲] ابن انباری را از بزرگ‌ترین نحوشناس مکتب کوفه دانسته‌اند. وی گاهی شعر نیز می‌سروده‌است.

زندگی[ویرایش]

نخست از پدرش قاسم بن محمد (درگذشتهٔ ۳۰۴ق) علم آموخت، از ابوالعباس ثعلب نحو گرفت. [۱] هنگامی که هنوز جوان بود، آموزگار شد و در مسجد جامع منصور در بغداد آموزش می‌داد، در حالی که پدرش در سوی دیگر مسجد نشست برگزار می‌کرد. ابن انباری از حفظ می‌گفت نه از روی کتاب. الراضی باللّه از او برای تأدیب فرزندانش دعوت کرد. [۱]

آثار[ویرایش]

  • الاضداد،
  • ایضاح الوقف و الابتداء،
  • شرح الالغات المبتدآت فی الاسماء و الافعال،
  • شرح دیوان عامر بن طفیل،
  • شرح قصائد سبعه جاهلی
  • الزاهر فی معانی کلمات الناس.

منابع[ویرایش]