ناس (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فلق سورهٔ ناس
شمارهٔ کتابت: ۱۱۴
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۲۱
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۶
تعداد کلمات: ۲۴
تعداد حروف: ۱۰۲

سورهٔ ناس در مکه نازل شده و دارای ۶ آیه است. این سوره یکی از معوذتین است.

محتوای سوره[ویرایش]

انسان همیشه در معرض وسوسه‌های شیطانی است و شیاطین جن و انس کوشش دارند در قلب و روح او نفوذ کنند، هر قدر مقام انسان در علم بالا رود و موقعیت او در اجتماع بیشتر گردد، وسوسه‌های شیطانی شدیدتر می‌شود تا او را از راه حق منحرف سازند و با فساد عالمی، عالمی را بر بر باد دهند.[۱]

این سوره ضمن خطاب به محمد پیامبر اسلام، به عنوان یک سرمشق و پیشوا و رهبر، در حقیقت همه را سفارش می‌کند که از شر همه وسوسه‌گران به خدا پناه ببرند.

محتوای این سوره از جهتی شبیه سوره فلق است. هر دو ناظر به پناه بردن به الله از شرور و آفات می‌باشد، با این تفاوت که در سوره فلق انواع مختلف شرور مطرح شده ولی در این سوره فقط روی شر وسوسه‌گران ناپیدا (وسواس خناس) تکیه شده‌است.

معنی خناس[ویرایش]

عقب نشستن و پنهان شدن معنی خناس است در واقع شیطان هم خود و هم کار خود را مخفی می‌کند اگر وسوسه او آشکارا باشد تسلط بر ناس پیدا نمی‌کند به همین خاطر با تظاهر و و توجیه برنامه‌های خود را عملی می‌کند[۲]

رب، ملک، اله[ویرایش]

در سوره ناس کلمه ناس (مردم) سه جا اضافه شده به سه کلمه یعنی آمده است رب الناس، ملک الناس، اله الناس؛ تکرار سه باره کلمه ناس یعنی ربوبیّت، حاکمیّت و الوهیّت خداوند عام است و به فرد، گروه، نژاد خاصی از بشر اختصاص ندارد.[۲]

و وقتی انسان می‌خواهد به کسی پناه ببرد در وقتی که جانش در خطر است یا به ربی که مدبر او و مربیش است پناه می‌برد و یا به دارای سلطنت و قوت کافی پناهنده می‌شود یعنی کسی که انگونه دارای قدرت است که با اعمال قدرت شر را از پناهنده دفع می‌کند و یا به معبود واقعی پناه می‌برد که در این سوره هر سه مورد را بیان کرده است.[۳]

حواشی سوره[ویرایش]

منقول است که هر زمان محمد بیمار می‌شد، این سوره را بازخوانی می‌کرد، سپس فوت کرده (دمیده) و دستانش را به تمامی بدنش می‌مالید.[۴]

سوره با ترجمهٔ فارسی[ویرایش]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند بخشندهٔ مهربان

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿۱﴾

بگو پناه می‌برم به پروردگار مردمان

مَلِکِ النَّاسِ ﴿۲﴾

پادشاه مردمان

إِلَهِ النَّاسِ ﴿۳﴾

معبود مردمان

مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿۴﴾

از شر وسوسه‌گر پنهان

الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ ﴿۵﴾

آن‌کس که در سینه‌های مردم وسوسه می‌کند

مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ﴿۶﴾

چه از جن و [چه از] اِنس

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. برگزیده تفسیر نمونه، احمدعلی بابایی، جلد پنجم
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ قرائتی، محسن، تفسیر نور، ذیل سوره ناس. 
  3. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، ج ‏20، ص 395 و 396. 
  4. صحیح بخاری ۶–۵۳۵
  • برگزیده تفسیر نمونه - جلد ۵ - آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی.