شوری (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۴۲ قرآن
شوری
Ash-Shura.svg
دسته‌بندی مکی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول ۶۲
جزء ۲۵
شمار آیه‌ها ۵۳
شمار واژه‌ها ۸۴۳
شمار حرف‌ها ۳۶۴۵
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
فصلت
زخرف
نسخه خطی قدیمی از آیات انتهایی سوره شوری و آیات ابتدایی (تا آیه ۳۲) سوره زخرف به خط حجازی متعلق به قرن اول هجری که در کتابخانه جامع کبیر صنعا نگهداری می‌شود.

سوره شوری سوره ۴۲ از قرآن است و ۵۳ آیه دارد. این سوره به دلیل آنکه در آیهٔ ۳۸ مسلمانان را دعوت به مشورت در کارها می‌کند به این نام نامیده می‌شود. مشابه دیگر سوره‌های مکی، محتوای این سوره بیشتر پیرامون مبدأ، معاد، و نبوت است. بخش اصلی این سوره پیرامون وحی و چگونگی ارتباط خدا با پیامبران است. مباحث اخلاقی مانند توبه، گذشت، و صبر نیز در این سوره مطرح شده‌اند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۲۰. دار الکتب الاسلامیه. ص. ص ۳۴۳سوره شوری، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش]