الرحمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سورهٔ ۵۵ قرآن
 الرحمن
دسته‌بندیمدنی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول۹۷
جزء۲۷
شمار آیه‌ها۷۸
شمار واژه‌ها۳۴۹
شمار حرف‌ها۱۷۰۸
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
قمر
واقعه

سوره الرحمن سوره ۵۵ از قرآن است و ۷۸ آیه دارد و در مکه نازل شده است.

محتوای سوره

این سوره به طور کلی بیانگر نعمت‌های مختلف معنوی و مادی خداوند است که بر بندگان خود ارزانی داشته و آن‌ها را غرق در آن ساخته است به طوری که می توان نام این سوره را "سوره رحمت" یا "سوره نعمت" گذارد و به همین دلیل با نام مبارک "الرحمن" که رحمت واسعه الهی را بازگو می‌کند آغاز شده و با جلال و اکرام خداوند پایان گرفته است و ۳۱ بارجمله ﴿فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴾ که به وسیله آن از بندگانش بر نعمت‌های خود گواه می گیرد در آن ذکر شده است .

می توان محتوای این سوره را به چند بخش تقسیم کرد:

  • بخش اول که مقدمه و آغاز سوره است از نعمت‌های بزرگ خلفت، تعلیم و تربیت، حساب و میزان، وسایل رفاهی انسان و غذاهای روحی و جسمی او سخن می گوید.
  • بخش دوم توضیحی است بر مساله چگونگی آفرینش انس و جن.
  • بخش سوم بیانگر نشانه‌ها و آیات خداوند در زمین و آسمان است .
  • بخش چهارم از نعمت‌های دنیوی فراتر رفته، سخن از نعمت‌های جهان دیگر است که نعمت‌های بهشتی اعم از باغ‌ها، سرچشمه‌ها، میوه‌ها، همسران زیبا و با وفا و انواع لباس‌ها توضیح داده شده است.
  • و بالاخره در بخش پنجم این سوره اشاره کوتاهی به سرنوشت مجرمان و قسمتی از مجازات‌های دردناک آن‌ها آمده است.