ابوالشیص

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابوالشیص
زادروز ؟
بغداد
درگذشت ۸۱۲م/ ۱۹۶ق
بغداد
پیشه شاعر
سبک دورهٔ اول عباسی
خویشاوندان پسرعمویش: دعبل بن علی خزاعی

ابوجعفر، محمد بن عبدالله خُزاعی شهرت‌یافته به ابوالشیص (?-۸۱۲م) شاعر عراقی در سدهٔ دوم هجری و پسرعموی دعبل بن علی خزاعی بود.[۱][۲] او با ابونواس، اشجع سلمی و مسلم بن ولید دوست بوده. در ابتدا مدح‌گر امیر رقه بود و از او هدیه‌های بسیاری می‌گرفت. سپس در روزگار هارون‌الرشید، به مدحش پرداخت. در پایان عمر نابینا شد و گویند غلام عُقبه بن جعفر او را کشت.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۱۴۸. 
  2. ابن شاکر کتبی، محمد. فوات الوفیات. ج. ۲. بیروت: دار صادر، ۱۹۷۳. ۲۸۱.