ابن الحلاوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن الحلاوی
احمد بن محمد موصلی رَبَعی
زادروز ۱۲۰۶م/ ۶۰۳ق
موصل، عراق
درگذشت ۱۲۵۸م/ ۶۵۶ق
قیزیزد یا سلماس، آذربایجان
تبار عرب عراقی
پیشه ادیب، شاعر
شناخته‌شده برای قصایدش
آثار اشعارش

احمد بن محمد رَبَعی موصلی شهرت‌یافته به ابن الحلاوی (۱۲۰۶ -۱۲۵۸م) ادیب و شاعر عربی موصلی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود. [۱][۲][۳][۴] [۵]

زندگی[ویرایش]

نسب کاملش «شرف‌الدین ابوالطیّب احمد بن محمد بن ابی‌الوفاء بن خطّاب بن هژبر موصلی رَبَعی» ذکر شده است. [۲] در ۱۲۰۶م/ ۶۰۳ق به موصل زاده شد. [۲]نسبتِ رَبَعی از روی لقبِ شهر موصل، أمّ الرَبیعیین به او داده شد. ابن الحلاوی از سرودن در مدح شاهان و خلفا درآمد داشت. هنگامی که بدرالدین لؤلؤ برای درگیری با هولاکو آماده می‌شد، پیش از سقوط بغداد، ابن الحلاوی همراهش بود. ابن الحلاوی در این سفر در جایی به نام «قیزیزد» یا سلماس بیمار گشت. همانجا در سال ۱۲۵۸م/ ۶۵۶ق درگذشت. [۲]

منابع[ویرایش]

  1. ذهبی، محمد بن احمد. سیر أعلام النبلاء. دمشق: مؤسسة الرسالة، ۲۰۰۱. الطبقة الخامسة والثلاثون، الجزء الثالث والعشرون. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۵۸۵. 
  3. صفدی، صلاح‌الدین. الوافی بالوفیات. ج. ۸. ۱۰۲-۸. 
  4. زرکلی, خیرالدین. الأعلام. ج. 1. بیروت: دارالعلم للملایین, 2002. 211. 
  5. حنبلی، ابن عماد. شذرات الذهب. ج. ۵. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶.