تفسیر فرات کوفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویر جلد تفسیر فرات کوفی


تفسیر فرات کوفی، تفسیر قرآن به زبان عربی و به شیوه روایی در قرن ۴ هجری قمری از ابوالقاسم فرات بن ابراهیم بن فرات کوفی محدث و مفسر شیعی[۱].

شیوه[ویرایش]

تفسیر فرات به زبان عربی و به شیوه روائی است و در طی کتب تفسیرهای شیعی و اسناد کتب معتبر حدیث امامیه نقل گردیده‌است.[۲] تفسیر فرات، براساس ترتیب سورهها تنظیم شده و برخلاف مفسران متقدم شیعه مانند قمی و عیاشی تنها آیاتی را که در شأن نزول و تفسیر یا تأویل قریب و بعید آنها روایتی درباره تعالیم و اعتقادات شیعی از ائمه شیعه یا صحابه و برخی تابعین بوده، برگزیده‌است.[۱]

ساختار[ویرایش]

این تفسیر بر ترتیب سوره‌های قرآن کریم، است.[۳] آغاز آن سوره فاتحه الکتاب و پایان آن سوره الناس می‌باشد. مفسر، احادیث و آیات و روایات از طریق ائمه شیعه را آورده و آیاتی که در شأن نزول و تفسیر و تأویل آنها و اکثر آیاتی که در شان نزول و فضائل علی و اهل بیت نازل شده، انتخاب و سخن گفته‌است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ محمد کریمی زنجانی اصل. «تفسیر فرات کوفی». دانشنامه جهان اسلام. بازبینی‌شده در ۱۶ دی ۱۳۸۶. 
  2. «تفسیر محمد بن فرات». وبگاه الشیعه. بازبینی‌شده در ۸ بهمن ۱۳۸۶. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «تفسیر فرات کوفی». کتابخانه طهور. بازبینی‌شده در ۱۶ دی ۱۳۸۶. 

پیوند به بیرون[ویرایش]