ابن ابی‌اصبع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن ابی‌اصبع مصری
زادروز ۱۱۹۴م/ ۵۹۰ق
قاهره
درگذشت ۱۲ نوامبر ۱۲۵۶م/ ۲۳ شوال ۶۵۴ق
قاهره
پیشه مفسر، فقیه، زبان‌شناس، ادیب و شاعر
سبک در ادبیات عربی: «دورهٔ سوم عباسی»

ابومحمّد، عبدالعظیم بغدادی مصری شهرت یافته به ابنِ اَبی‌اِصبع مصری (۱۱۹۴- ۱۲۵۶م) (نسب: عبدالعظیم بن عبدالواحد بن ظافر) فقیه، مفسر، زبان‌شناس، ادیب برجسته و شاعر مصری عراقی‌اصل در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود که به طور ویژه در علوم ادبی (بدیع و بلاغت و نقد) شهرت دارد. [۱] [۲] [۳] [۴]

آثار[ویرایش]

  • تحریر التحبیر فی علم البدیع
  • بدیعُ القرآن
  • الخواطر و السوانح فی أسرار الفواتح
  • الکاملة فی تأولی «تلک عشرةٌ کاملة»
  • بیان البرهان فی إعجاز القرآن
  • الأمثال الواردة فی القرآن الکریم و عند الشعراء
  • العُنوان فی معرفة الأوزان
  • الشافیة فی علم القافیة
  • الجوهرة الفریدة فی قافیة القصیدة
  • المیزان فی الترجیح بین قُدامه و خصومه
  • وصیة الی الکُتّاب والشعراء

منابع[ویرایش]