ابن ابی‌اصبع

ابن ابی‌اصبع مصری
زادهٔ	۱۱۹۴م/ ۵۹۰ق قاهره
درگذشت	۱۲ نوامبر ۱۲۵۶م/ ۲۳ شوال ۶۵۴ق قاهره
پیشه(ها)	مفسر، فقیه، زبان‌شناس، ادیب و شاعر
سبک	در ادبیات عربی: «دورهٔ سوم عباسی»

ابومحمّد، عبدالعظیم بغدادی مصری شهرت یافته به ابنِ اَبی‌اِصبع مصری (۱۱۹۴- ۱۲۵۶م) (نسب: عبدالعظیم بن عبدالواحد بن ظافر) فقیه، مفسر، زبان‌شناس، ادیب برجسته و شاعر مصری عراقی‌اصل در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود که به طور ویژه در علوم ادبی (بدیع و بلاغت و نقد) شهرت دارد.

آثار

• تحریر التحبیر فی علم البدیع
• بدیعُ القرآن
• الخواطر و السوانح فی أسرار الفواتح
• الکاملة فی تأولی «تلک عشرةٌ کاملة»
• بیان البرهان فی إعجاز القرآن
• الأمثال الواردة فی القرآن الکریم و عند الشعراء
• العُنوان فی معرفة الأوزان
• الشافیة فی علم القافیة
• الجوهرة الفریدة فی قافیة القصیدة
• المیزان فی الترجیح بین قُدامه و خصومه
• وصیة الی الکُتّاب والشعراء