ابراهیم یزیدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابراهیم یزیدی
درگذشت ۸۴۰م /۲۲۵ق
بغداد
پیشه ادیب، شاعر

ابراهیم یَزیدی عَدَوی با کنیهٔ ابواسحاق (? - ۸۴۰م) (نسب: ابراهیم بن یحیی بن مبارک) ادیب و شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی و ندیم مأمون بود که سرگذشت‌هایی از همنشینی‌های دوستانه‌شان نوشته شده است. آثاری نگاشت: ساختِ کعبه و اخبار آن، نقطه‌ها و شکل، مصادر قرآن، آنچه در لفظ همانند و در معنا ناهمانند است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین. «الیزیدی». در الأعلام. ج. ۱. بیروت: دارالعلم للملایین، ۲۰۰۲م. ۷۹.