مسد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره مسد در مکه نازل شده و دارای ۵ آیه است.

کلمه مسد به معنی ریسمانی بافته شده از لیف خرما است.


نصر سورهٔ مسد اخلاص
شمارهٔ کتابت: ۱۱۱
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۶
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۵
تعداد کلمات: ۲۶
تعداد حروف: ۱۰۴

نام‌ها[ویرایش]

نام دیگر سوره تبت است.

متن سوره و همراه با ترجمه[ویرایش]

بسم الله الرحمن الرحیم

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ ﴿١} مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ ﴿٢} سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ ﴿٣} وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ﴿٤} فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ﴿٥﴾

ترجمه:

به نام خدا كه رحمتش بى اندازه است ‌و مهربانى اش هميشگى. نابود باد قدرت ابولهب ، و نابود باد خودش ؛«1» ثروتش و آنچه از امكانات به دست آورد چيزى [از عذاب خدا را كه در دنيا عذاب استيصال است] از او دفع نكرد .«2» به زودى در آتشى زبانه‌دار درآيد ؛«3» و [نيز] همسرش كه هيزمكش است [در آتش شعله‌ور وارد شود . ] «4» [همان كه] بر گردنش طنابى تابيده از ليف خرماست .«5»

نزول[ویرایش]

این سوره که تقریباً در اوائل دعوت آشکار پیغمبر نازل شده تنها سوره‌ای است که در آن حمله شدیدی با ذکر نام نسبت به یکی از دشمنان اسلام و پیغمبر در آن عصر (ابولهب) شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره که زمان آن تقریباً در اوائل دعوت آشکار محمد بوده‌است تنها سوره‌ای است که در آن حمله شدیدی با ذکر نام نسبت به یکی از دشمنان اسلام و محمد در آن عصر و زمان - یعنی ابولهب شده‌است، و محتوای آن نشان می‌دهد که او دشمنی خاصی نسبت به پیغمبر اسلام داشت. قرآن درباره ابولهب و زنش می‌گوید: هردو اهل دوزخند.

ابولهب، و همسر آتش افروز و هیزم‌کش او از سردمداران مشرکین مخالف پیامبر بودند و عداوت خاصی نسبت به پیغمبر اسلام داشتند. قرآن با صراحت می‌گوید: هر دو اهل دوزخند (سرانجام هر دو بی ایمان از دنیا رفتند).

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]