مسد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره مسد در مکه نازل شده و دارای ۵ آیه است.

کلمه مسد به معنی ریسمانی بافته شده از لیف خرما است.


نصر سورهٔ مسد اخلاص
شمارهٔ کتابت: ۱۱۱
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۶
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۵
تعداد کلمات: ۲۶
تعداد حروف: ۱۰۴

نام‌ها[ویرایش]

نام دیگر سوره تبت است.

متن سوره و همراه با ترجمه[ویرایش]

بسم الله الرحمن الرحیم

تَبَّتْ یَدَا أَبِی لَهَبٍ وَتَبَّ ﴿۱} مَا أَغْنَیٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا کَسَبَ ﴿۲} سَیَصْلَیٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ ﴿۳} وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ﴿۴} فِی جِیدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ﴿۵﴾

ترجمه:

به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی. نابود باد قدرت ابولهب، و نابود باد خودش؛ «۱» ثروتش و آنچه از امکانات به دست آورد چیزی [از عذاب خدا را که در دنیا عذاب استیصال است] از او دفع نکرد. «۲» به زودی در آتشی زبانه‌دار درآید؛ «۳» و [نیز] همسرش که هیزمکش است [در آتش شعله‌ور وارد شود . ] «۴» [همان که] بر گردنش طنابی تابیده از لیف خرماست. «۵»

نزول[ویرایش]

این سوره که تقریباً در اوائل دعوت آشکار پیغمبر نازل شده تنها سوره‌ای است که در آن حمله شدیدی با ذکر نام نسبت به یکی از دشمنان اسلام و پیغمبر در آن عصر (ابولهب) شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره که زمان آن تقریباً در اوائل دعوت آشکار محمد بوده‌است تنها سوره‌ای است که در آن حمله شدیدی با ذکر نام نسبت به یکی از دشمنان اسلام و محمد در آن عصر و زمان - یعنی ابولهب شده‌است، و محتوای آن نشان می‌دهد که او دشمنی خاصی نسبت به پیغمبر اسلام داشت. قرآن دربارهٔ ابولهب و زنش می‌گوید: هردو اهل دوزخند.

ابولهب، و همسر آتش‌افروز و هیزم‌کش او از سردمداران مشرکین مخالف پیامبر بودند و عداوت خاصی نسبت به پیغمبر اسلام داشتند. قرآن با صراحت می‌گوید: هر دو اهل دوزخند (سرانجام هر دو بی ایمان از دنیا رفتند).

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]