آل‌عمران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بقره سورهٔ آل عمران نساء
شمارهٔ کتابت: ۳
جزء : ۳ و ۴
نزول
شمارهٔ نزول: ۸۹
محل نزول: مدینه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۲۰۰
تعداد کلمات: ۳۴۱۸
تعداد حروف: ۱۵۴۰۱
نسخهٔ خطی شامل آیات سوره آل عمران نوشته شده با خط حجازی که به اواخر قرن اول قرن هجری برمی گردد.

سورهٔ آل‌عمران سورهٔ سوم قرآن است، دارای ۲۰۰ آیه‌است، و سوره‌ای مدنی است. این سوره به دوران پرتنش جنگ بدر و احد مربوط است. محتوای این سوره پیرامون چند موضوع کلی است:

  1. معارف اسلامی مانند توحید، معاد، و صفات خداوند،
  2. جهاد و شرح عبرت‌ها از دو غزوهٔ بدر و احد،
  3. برخی احکام اسلامی مانند حج و امر به معروف و نهی از منکر، و
  4. تاریخ پیامبرانی مانند آدم، نوح، ابراهیم، موسی، و عیسی و داستان مریم فرزند عمران.[۱]

خواص[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۲. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۴۰۸–۴۰۹سوره آل‌عمران، مقدمه
  2. الصالحی، حسن عبدالحسین. قرآن درمانی، چاپ سوم. قم: نشر فراگفت، ۱۳۸۵. شابک: ۰-۳۹-۷۷۲۱-۹۶۴.
  3. «فضیلت و خواص سوره آل عمران». 

پیوند به بیرون[ویرایش]