ابن معلم واسطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن معلم واسطی
نجم‌الدین محمد بن علی هُرثی واسطی
زادروز ۲۲ ژانویه ۱۱۰۸م/ ۷ جمادی‌الثانی ۵۰۱ق
هرث، واسط
درگذشت ۲ ژوئن ۱۱۹۶م/ ۴ رجب ۵۹۲ق
هرث، واسط
محل زندگی هرث، واسط
پیشه شاعر

محمد بن علی واسطی هُرثی با لقب‌های نجم‌الدین و ابوالغنائم، شهرت‌یافته به ابن مُعلّم واسطی (۲۲ ژانویه ۱۱۰۸-۲ ژوئن ۱۱۹۶م) (نسب: محمد بن علی بن فارِس) شاعر تصوف‌گرا و نامه‌نگار عربی عراقی در سدهٔ ششم هجری بود. [۱][۲] [۳][۴] در فنون هجو، مدح و غزل سرود. با ابن تعویذی رقابت داشت. [۴]

زندگی[ویرایش]

در هُرث، از روستاهای واسط در ۲۲ ژانویه ۱۱۰۸م/ ۷ جمادی‌الثانی ۵۰۱ق زاده شد. [۴] «با عاطفهٔ علوی و گرایشِ صوفی» پرورش یافت.[۴] در بغداد، ابوالفرج ابن جوزی را دیدار کرد؛ همچنین به بصره و موصل نیز رفت. [۴]بیشتر زندگی‌اش را در هُرث گذارند، و از آنجا مدیحه‌هایش را می‌نگاشت و به خلیفه می‌فرستاد. فنِّ تُرَسِّل او از این نامه‌ها برخاسته است. گویند مدتی بسیار زندانی بوده است. ابن معلم واسطی در ۲ ژوئن ۱۱۹۶م/ ۴ رجب ۵۹۲ق در هُرث درگذشت.[۴]

منابع[ویرایش]