نصر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره نصر در مدینه نازل شده و دارای ۳ آیه است.

کلمه نصر به معنی یاری است.


کافرون سورهٔ نصر مسد
شمارهٔ کتابت: ۱۱۰
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۰۲
محل نزول: مدینه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۳
تعداد کلمات: ۲۳
تعداد حروف: ۱۰۴

نام‌ها[ویرایش]

نام دیگر این سوره تودیع (خداحافظی) است. زیرا آخرین سوره‌ای است که نازل شده و در آن بطور ضمنی از مرگ پیامبر اسلام خبر می‌دهد.

نزول[ویرایش]

نظریه اکثر مفسرین این سوره را مربوط به سال هشتم و فتح مکه می‌دانند که مردم بسیاری با عقیده به اسلام گرویدند و بعضی هم از ترس[۱] بعضی گفته‌اند: این سوره بعد از «صلح حدیبیه» در سال ۶ هجرت، و دو سال قبل از «فتح مکه» نازل شده است.

بنا بر قولی این سوره آخرین سوره‌ای است که نازل شده است[۲] و در کتاب مجمع البیان آمده است محمد پیامبر اسلام سوره نصر را برای اصحاب قرائت کرد و آنها خوشحال شدند ولی عباس با شنیدن این سوره گریه کرد پیامبر اسلام از او سؤال کرد عمو چرا گریه می‌کنی عباس گفت به نظرم این سوره مرگ تو را خبر می‌دهد؛ پیامبر اسلام گفت بله[۳]

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره بعد از هجرت نازل شده‌است و در آن بشارت از پیروزی بزرگی می‌دهد که به دنبال آن مردم گروه گروه مسلمان می‌شوند، پس به شکرانه این نعمت محمد را دعوت به «تسبیح» و حمد الهی و «استغفار» می‌کند.

اسلام آوردن ابوسفیان در روز فتح مکه[ویرایش]

عباس عموی پیامبر می‌گوید در روز فتح مکه در در لابلای درختان گشت می‌زدم که صدایی شنیدم صاحب صدا ابوسفیان بود و چند نفر دیگر و ابو سفیان را صدا کردم و گفتم بیا برویم نزد پیامبر تا امان برایت بخواهم. ابو سفیان سوار شد و به طرف رسول خدا رفتیم در این بین عمر ما را دید و خدمت پیامبر رفت و عرضه داشت اجازه بده تا گردن ابوسفیان را بزنم؛ من (عباس) گفتم او را پناه دادم در این جا پیامبر اسلام فرمود فعلاً برو او را امان دادیم، او را فردا صبح پیش من بیاور.

صبح فردا پیامبر به ابو سفیان گفت: آیا هنوز وقتش نشده که بفهمی جز الله معبودی نیست و ابو سفیان گفت تو (ای محمد) چقدر مهربان و کریم و رحیم و بردبار هستی. محمد پیامبر اسلام فرمود آیا وقتش نرسیده که بفهمی من فرستاده خدا هستم. ابو سفیان گفت هنوز در دلم شک است و من (عباس) به ابوسفیان گفتم ای وای به تو گواهی بده و او به‌ناچار گواهی داد.[۴]

فضیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از پیامبر اسلام آمده‌است:

کسی که آن را تلاوت کند همانند این است که همراه پیغمبر(ص) در فتح مکه بوده‌است.

  • در حدیثی از جعفر صادق روایت شده:

    کسی که سوره اذا جانصراللّه والفتح را در نماز نافله یا فریضه بخواند خداوند او را بر تمام دشمنانش پیروز می‌کند و در قیامت در حالی وارد محشر می‌شود که نامه‌ای با اوست که سخن می‌گوید، خداوند آن را از درون قبرش همراه او بیرون فرستاده، و آن امان نامه‌ای است از آتش جهنم.

متن سوره[ویرایش]

إِذَا جَآءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ (۱) وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجاً (۲) فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کَانَ تَوَّابًا[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویسها و منابع[ویرایش]

  1. قرائتی، محسن، تفسیرنور، ذیل سوره نصر. 
  2. حجتی، سید محمد باقر، تاریخ قرآن کریم، ص 53 تا 62. 
  3. طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان به نقل از مجمع البیان. 
  4. طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، به نقل از مجمع البیان (با تلخیص و تصرف). 
  5. قرآن کریم، سوره 110. 

آشنایی با سوره‌ها (شناخت سوره‌های قرآن)، جواد محدثی، ۱۳۷۴، قم، دفتر تبلیغات اسلامی