ابوالفضل بن عمید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابوالفضل بن عمید
ابوالفضل بن عمید
زادروز ۳۰۰ق/۹۱۲م
قم
درگذشت صفر ۳۶۰ق/دسامبر ۹۷۰م
همدان
تبار فارسی
پیشه وزیر، شاعر، نثرنویس، کاتب
آثار نامه‌ها و شعرهایش؛ برپایهٔ فهرست ابن ندیم: «دیوان الرسائل» و «المذهب فی البلاغات»

ابوالفضل بن عمید (کوتاه: ابن عمید) (۹۱۲-۹۷۰م) (نسب: ابوالفضل محمد بن ابوعبداالله عمید حسین[۱]) کاتب برجسته، وزیر، فرماندهٔ نظامی و شاعر عرب‌زبان ایرانی در سده چهارم قمری بود.[۲]

زندگی[ویرایش]

در قم زاده شد و در خانواده‌ای ایرانی دانشور پرورش یافت.[۲] به فلسفه، ادبیات و تاریخ آشنا بود.[۲] در سال ۳۲۸ وزارت رکن‌الدوله دیلمی را پذیرفت، در همان هنگام پدرش وزیر نصر بن احمد سامانی بود.[۲] هنگامی که حسنویه کردی در نواحی دینور به خونخواهی برخاست، رکن‌الدوله لشکری به فرماندهی ابن عمید برای سرکوبی‌اش فرستاد.[۲] هنگامی که ابن عمید به همدان رسید، سرما فزونی گرفته بود. بر او سخت شد، و به نقرس و قولنج دچار شد. در صفر ۳۶۰ق/دسامبر ۹۷۰م درگذشت.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. عمید لقب، ابوعبدالله کنیه و حسین یا حسن نام پدری‌اش بوده است
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. دوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۵۰۰.