ابراهیم صولی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابراهیم صولی
زادروز ۷۹۲م/۱۷۶ق
بغداد
درگذشت ۸۵۷م/۲۴۳ق
سامرا
پیشه کاتب و شاعر
آثار دیوان رسائل

ابواسحاق، ابراهیم بن عباس صولی (۷۹۲–۸۵۷م) شاعر، کاتب و مقام‌دار عباسی ایرانی‌اصل بود. پدربزرگش محمد، از رجال دولت عباسی و داعیان آن بود. ابراهیم خود در بغداد بزرگ شد و نزد عباسیان جایگاهی والا داشت. او کاتب معتصم، واثق و متوکل بود. در دیوان‌های گوناگون دولتی خدمت گزارد. دیوان رسائل، دیوان شعر، کتاب الدولة، کتاب العطر و کتاب الطبیخ از آثار برجای مانده اوست.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین. «ابراهیم العظم». در الأعلام. ج. ۱. بیروت: دارالعلم للملایین، ۲۰۰۲م. ۴۴–۵. بازبینی‌شده در ۲ نوامبر ۲۰۱۶.