ابواسحاق شیرازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابواسحاق شیرازی
ابراهیم بن علی فیروزآبادی شیرازی
زادروز ۱۰۰۲م/ ۳۹۴ق
فیروزآباد
درگذشت ۴ نوامبر ۱۰۸۱م/ ۲۱ جمادی‌الثانی ۴۷۶ق
بغداد
محل زندگی بغداد
پیشه فقیه، ادیب
شناخته‌شده برای سفیر خلیفه مقتدی در نیشابور
تأثیرپذیرفتگان ابوزید معزم

ابواسحاق، ابراهیم بن علی شیرازی (۱۰۰۲- ۱۰۸۱م) فقیه شافعی ایرانی در سدهٔ پنجم هجری بود.[۱][۲][۳]

زندگی[ویرایش]

در سال ۳۹۳ قمری در فیروزآباد فارس متولد شد و در همان‌جا به تحصیل مقدمان پرداخت. او در سال ۴۱۰ قمری برای کسب علم به شیراز رفت و نزد ابوعبداﷲ بیضاوی و عبدالوهاب بن رامین فقه آموخت آنگاه به بصره شد و در خدمت جوزی قرائت حدیث کرد و در سال ۴۱۵ رهسپار بغداد گشت و نزد ابوالطیب طبری قاضی مشغول شد و مدتی مصاحب وی بود ودر مجلس او نیابت می‌کرد و در مدرس او سمت معیدی داشت پس از آنکه مدرسهٔ نظامیه در بغداد بنا شد، تدریس آنجا را به ابواسحاق واگذار کردند و تا آخر عمر در آنجا به درس اشتغال داشت. او اولین مدرس رسمی مدرسهٔ نظامیه است و قبل از وی ابن صباغ بیست روز در آنجا تدریس کرده‌بود. از کتب اوست: مهذب و تنبیه در فقه و لمع وشرح آن در اصول و نکت در خلاف و تبصره و معونه و تلخیص و غیر آن. فیروزآبادی صاحب قاموس از اخلاف اوست. ابواسحاق در سال ۴۷۶ قمری درگذشت.[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۱۹۵. 
  2. زرکلی, خیرالدین. الأعلام. ج. 1. بیروت: دارالعلم للملایین, 2002. 44. 
  3. حنبلی، ابن عماد. شذرات الذهب. ج. 3. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. 349-51. 
  4. بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۲۰۷

منابع[ویرایش]

  • میر، محمد تقی. بزرگان نامی پارس، جلد اول. چاپ اول. شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز، ۱۳۶۸. 
  • لغت‌نامهٔ دهخدا