محمود بن حسن وراق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محمودِ ورّاق
زادروز ؟
بغداد
درگذشت ۸۴۴م/ ۲۳۰ق
بصره
پیشه شاعر
سبک دورهٔ اول عباسی

محمود بن حسنِ وَرّاق با کُنیهٔ ابوالحسن و شهرت‌های نَسّاخ و بغدادی (؟ -۸۴۴م) شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی بود. او دوست عاصم بن وهب بود که هر دو به «زیاده‌روی در شرب خمر و معاصی» شهرت‌یافتند. او کنیزی ادبیات‌دان به نام «سَکَن» داشته اشت. بیشتر شعر او در ادب، مواعظ، حمکت و مثل است که «در این فن از صالح بن عبدالقدوس پس افتاده است.» غزلیاتی نیز از او برجای مانده است.[۱][۲] دیوان اشعار او در سال ۱۹۹۱م گردآوری، بازبینی و چاپ شد.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. فروخ، عمر (۱۹۸۶). تاریخ الأدب العربی (PDF). ۲. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۲۳۶.
  2. ابن شاکر کتبی، محمد (۱۹۷۳). فوات الوفیات. ۲. بیروت: دار صادر. ص. ۲۵۶.
  3. قصاب، ولید (۱۹۹۱). دیوان محمود الوراق (PDF). عجمان: مؤسسة الفنون. دریافت‌شده در ۷ دسامبر ۲۰۱۶.