عمادالدین اصفهانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمد بن حامد اصفهانی معروف به عمادالدین کاتبِ اصفهانی (۱۱۲۵–۱۲۰۱ میلادی) مورخ و دانشمند فارسی‌زبان بود که مجموعه شعری بسیار مهم به زبان عربی به همراه کتب مهم تاریخی از او به جای مانده‌است. او همچنین نامه‌نگار در دودمان زنگیان و ایوبیان بوده‌است. عمادالدین در جنگ‌های صلیبی همراه صلاح‌الدین ایوبی حضور داشت.[۱][۲]

دربارهٔ مهذب ابوطالب دمشقی[ویرایش]

دربارهٔ «مهذب ابوطالب دمشقی» جز جملاتی که عمادالدین گفته؛ چیزی دانسته نیست. مهذّب، نثرنویس و شاعری یمنی‌اصل از اهالی دمشق بود، از تفاصیل زندگی‌اش جز جملهٔ عماد اصفهانی، چیزی دانسته نیست:[۳]

در مدرسه‌ای در دمشق که آنجا تحصیل می‌کردم، به دیدارم آمد. در چهاردهم ربیع‌الاول سال پنج‌صد و هفتاد و یک

مهذب، کم‌گراینده به دیدار مردم بود، با اینکه دوستی درستِ راستین با برجستگانی داشت. نثرنویسی اسلوب‌مدار، خوش‌انگار، شاعری متین‌سبک، نیک‌وصف بود. غزل و شکواییه و وصف‌هایی از او برجامانده.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Imad ad-Din al-Isfahani»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۴ فوریه ۲۰۱۲).
  2. «عمادالدین کاتب اصفهانی، ابوعبدالله محمد». راسخون. 
  3. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۳۸۱. 
  4. صفدی، صلاح‌الدین. الوافی بالوفیات. ج. ۲. ۳۳۰.