فتیان شاغوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فِتیان شاغوری
زادروز ۱۱۳۵ / ۵۶۰ق
بانیاس
درگذشت ۹ آوریل ۱۲۱۸ / ۱۲ محرم ۶۱۸ق
دمشق
پیشه زبان‌شناس، ادیب، شاعر، آموزگار کودکان
سبک در ادبیات عربی: «دورهٔ سوم عباسی»

ابومحمّد، فِتیان بن علی شاغوری لقب‌گرفته به شهاب‌الدین و همچنین شهرت‌یافته به شاغوریِ معلّم (۱۱۳۵-۱۲۱۸) (نسب‌نامه: فتیان بن علی بن فتیان اسدی خُزَیمی) زبان‌شناس، ادیب، شاعر و آموزشگر شامی بود.[۱][۲][۳]

منابع[ویرایش]

  1. ابن خلّکان، احمد (۱۹۷۲). وفیات الأعیان. ۱. بیروت: دار صادر. ص. ۱۴۳. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. ابن عماد حنبلی، عبدالحی (۱۹۸۶). شذرات الذهب. ۵. دمشق: دار ابن کثیر. ص. ۶۳. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. فروخ، عمر (۱۹۸۶). تاریخ الأدب العربی (PDF). ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۴۶۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)