شمس‌الدین نواجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شمس‌الدین نواجی
شمس‌الدین محمد بن حسن نواجی
زادروز ۱۳۸۶/ ۷۸۸
قاهره
درگذشت ۲۲ مه ۱۴۵۵/ ۲۵ جمادی‌الاول ۸۵۹
قاهره
تبار عرب مصری
تحصیلات نزد کمال‌الدین دمیری
پیشه ادبیات، شعر
آثار بسیار

شمس‌الدین نواجی (۱۳۸۶-۱۴۵۵) (نسب کامل:شمس‌الدین محمد بن حسن بن عثمان نواجی) ادیب و شاعر مصری بود.[۱][۲] در قاهره زاده شد و در ادبیات و شعر سرآمد بود؛ او دوست ابن حجه حموی بود.[۳]

زندگی[ویرایش]

نواجی زادهٔ ۱۳۸۶/ ۷۸۸ق در قاهره بود و اصالتاً از روستا نَواج (استان غربیه، مصر) بوده است. فقه را نزد کمال‌الدین محمد بن موسی دمیری خواند که دمیری خود مدرس الازهر بود، سپس در مدرسه حسینیه و جمالیه، تا اینکه درگذشت. نواجی دوبار به حج رفت، سال‌های ۱۴۱۷/ ۷۸۸ق و ۱۴۲۹/ ۸۳۳ق. به نشست‌های صوفیانه رفت‌وآمد داشت (ذِکر) و دوست ابن حجة حموی بود. نواجی در ۲۵ جمادی‌الاول ۸۵۹/۲۲ مه ۱۴۵۵ احتمالاً در قاهره درگذشت. آثار بسیاری از او به‌جا مانده است.[۴][۵][۶]

منابع[ویرایش]

  1. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۸۵۸. 
  2. "النواجی، شمس الدین". کتابخانهٔ شامله. بازبینی‌شده در ١٤/٨/٢٠١٦. 
  3. مصطفی، محمود. إعجام الأعلام. بیروت: دار الکتب العلمیة، ۱۹۸۳. ۱۹۳. 
  4. عبد الهادی، حسن محمد. مؤلفات شمس الدین محمد بن حسن النواجی الشافعی. ج. سوم. بیروت: دارالینابیع، ۲۰۰۱. مقدمه. 
  5. عبد الهادی، حسن محمد. نظریة الإبداع الشعری عند النواجی. قاهره: مکتبة الأنجلو المصریة، ۲۰۰۰. مقدمه. 
  6. شمس الدین النواجی حیاته وادبه. اسیوط: کلیة اللغة العربیة، ۱۹۸۰. مقدمه. 

پیوند به بیرون[ویرایش]