عبدالصمد معذل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عبدالصمد مُعَذِّل
درگذشت ۸۵۳م / ۲۴۰ق
بصره
پیشه شاعر
سبک دورهٔ اول عباسی
والدین ابی‌عمرو معذِّل و زرقاء

عبدالصمد بن مُعَذِّل با کنیهٔ ابوالقاسم (؟ - ۸۵۳م) شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی بود. او را شاعری فصیح، ظریف، شتاب‌گو در شعر، رجز و قصیده‌سرا، مشهور به مقطعات ذکر کرده‌اند که از برجستگان شعر نوگرایی در دورهٔ اول عباسی بوده است اما در پسِ شهرت ابوتمام، پنهان ماند. در طبیعت‌گرایی نیز پیشرو بوده است.[۱][۲]

زندگی[ویرایش]

نسب کاملش «عبدالصمد بن ابی‌عمرو معذِّل بن غیلان بن حَکَم بُختری» از بنی‌اسدهای ربیعه ذکر شده و مادرش زرقاء نام داشت. زادگاهش بصره بود و همان‌جا بوستانی پاک و آباد داشته اشت. او را «خبیث‌زبان و خبیث‌دل» ذکر کرده‌اند که دارای تکبر شدیدی در دشمنی بوده است. برادری به نام احمد داشت که ادیب و شاعر بود و نزد مردم آبرومند بوده است که از بزرگان معتزله در روزگار خود شمرده می‌شده است. اما میان دو برادر، روابط خشکی جاری بود. درگذشت عبدالصمد در حدود ۸۵۳م / ۲۴۰ق روی داد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. اصفهانی، ابوالفرج. الأغانی. ج. سیزدهم. وبگاه الحکواتی. أخبار عبد الصمد بن المعذل ونسبه. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۶. ۲۷۶.