آیات قتال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آیات قتال به آیات امر کننده به جهاد با مشرکان و غیر آن‌ها مانند آیات ۱۹۰-۱۹۳ سوره بقره، آیه ۴ سوره نساء و آیه ۲۹ سوره توبه گفته می شود.
این آیات در باب جهاد مورد استناد قرار گرفته‌اند و بر اساس آن‌ها، جنگ با مشرکان واجب است. آیات قتال به آیه صلح تخصیص خورده است. از این رو، در صورت ضرورت یا وجود مصلحت، صلح با مشرکان جایز است. [۱] [۲] خواندن آیات جهاد براى لشکریان، بر فرمانده لشکر مستحب است.[۳]

منابع[ویرایش]

  • ویکی فقه
  • کتاب «فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام» جلد۱ صفحه ۱۵۸-۱۵۹؛ تالیف شده توسط جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمی شاهرودی

پانویس[ویرایش]

  1. فقه الصادق، ج۱۳، ص۸۵.
  2. جواهر الکلام، ج۲۱، ص۵۷.
  3. الکافی فی الفقه، ص۲۵۳.