ضیاءالدین شهرزوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ضیاءُالدّین شهرزوری
قاسم بن یحیی شهرزوری
زادروز ۱۱۴۰م/ ۵۳۴ق
دمشق
درگذشت ۱۲۰۳م/رجب ۵۹۹ق
حماة (دفن در دمشق)
محل زندگی شام، عراق
پیشه محدث، فقیه
نقش‌های برجسته سفیر ایوبیان در خلافت عباسیان، دادستانی کل شام (قاضی القضات)
آثار برخی اشعارش

ضیاءُالدّین قاسم بن یحیی شهرزوری با لقب ابوالفضائل (۱۱۴۰-۱۲۰۳م) (نسب: قاسم بن یحیی بن عبدالله بن قاسم) قاضی، محدث و فقیه شامی در سدهٔ ششم هجری بود که گرایش‌های صوفیانه داشت و شعر نیز سرود. [۱][۲][۳][۴][۵]

زندگی[ویرایش]

در ۱۱۴۰م/ ۵۳۴ق به گمان بسیار در دمشق زاده شد. [۲] نزد یوسف دمشقی در مدرسهٔ نظامیه بغداد فقه خواند و حدیث فراگرفت؛ سپس به دمشق بازگشت. هنگامی که عمویش قاضی کمال‌الدین (محمد بن عبدالله بن قاسم) در ۱۱۱۷م/ ۵۷۲ق درگذشت، او را به جانشینی در دادستانی (قاضی القضات) گماشت. اما دیری نپایید که صلاح‌الدین ایوبی او را به سفیری میان خود و خلیفهٔ بغداد گماشت. در این منصب، مدتی پس از درگذشت صلاح‌الدین بماند.[۲]
در ۱۱۸۰م/ ۵۷۵ق، ضیاءالدین شهرزوری به دادستانی کل بغداد منصوب شد.[۲] این امر خوشایندش نبود، پس از اجازهٔ ناصر لدین‌الله، به شام برگشت. شهرزوری همچنین در موصل سپس حماة ساکن شد. در حماة نیز مدتی قاضی بود. همان‌جا در رجب ۵۹۹ق/ مارس یا آوریل ۱۲۰۳م درگذشت.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. حنبلی، ابن عماد. شذرات الذهب. ج. ۴. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. ۳۴۲. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۴۲۲. 
  3. ابن خلّکان، احمد. وفيات الأعيان وأنباء أبناء الزمان. ج. ۱. بیروت: دار صادر، ۱۹۷۲. ۲۱۴. 
  4. صفدی، صلاح‌الدین. الوافی بالوفیات. ج. ۲۴. 
  5. المقدسی، ابوشامه. الذيل على الروضتين تراجم رجال القرنين السادس والسابع. ۳۵-۶.