ابوالبرکات انباری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابوالبرکات انباری
ابوالبرکات عبدالرحمن انباری
زادروز ژوئیه ۱۱۱۹م/ ربیع‌الثانی ۵۱۳ق
انبار
درگذشت ۱۷ دسامبر ۱۱۸۱م/ ۹ شعبان ۵۷۷ق
انبار
محل زندگی عراق
پیشه زبان‌شناس، نحوی، ادیب
آثار نزهة الألباء فی طبقات الأدباء...

ابوالبرکات عبدالرحمن انباری (ژوئیه ۱۱۱۹-۱۷ دسامبر ۱۱۸۱م) (عبدالرحمن بن محمد بن عبیدالله) زبان‌شناس و ادیب عربی عراقی پُراثر در سدهٔ ششم هجری بود.[۱][۲][۳][۴]

زندگی[ویرایش]

نخست نزد پدرش در انبار درس آموخت، سپس به بغداد کوچید و در مدرسه نظامیه تحصیل کرد. علم لغت را از جوالیقی و فقه را از سعید بن رزّاز گرفت. با ابن شجری هم‌سخن شد و نحو از او آموخت. استادیار نظامیه گشت و فقه و نحو را آموزش می‌داد. در پایان عمرش، عزلت‌گزین شد و جز به علم و عبادت نمی‌پرداخت. تا اینکه در ۹ شعبان ۵۷۷ق/۱۷ دسامبر ۱۱۸۱م درگذشت.

آثار[ویرایش]

آثار بسیاری در علم لغت، نحو، فقه نگاشت، از جمله:

  • أسرار العربیة
  • مشکل القرآن : درباره اینکه که چگونه اِعراب‌ها، معنیِ آیات را دگرگون می‌کند.
  • نُزهة الالبّاء فی طبقات الأدباء
  • الإنصاف فی مسائل الخلاف بین النحویین البصریین و الکوفیین
  • الإغراب فی جَدَل الإعراب
  • میزان العربیة
  • حِلیة العربیة
  • مسأله دخول الشرط علی الشرط
  • منثور الفوائد
  • تصّرفات «لو»
  • الأضداد
  • النوادر
  • اللُّباب
  • المختصر
  • عقود الإعراب
  • دیوان اللغة

منابع[ویرایش]