وحی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خدا

مفاهیم عمومی
ندانم‌گرایی • بی‌خدایی • ناخداباوری • دادارباوری
یکتاپرستی • یک‌ازچندپرستی • یکتاپرستی گزینشی
دوگانه‌پرستی • سه‌گانه‌پرستی • چندخدایی
خدافراگیردانی • همه‌خدایی • ضدخدایی


مفاهیم اختصاصی
واجب‌الوجود • خالق • معمار • عقل فعال • شیطان
حامی و رزّاق • لرد • پدر • موناد
یگانگی • وجود برتر •
شخصی • وحدت وجود • ثنویت
سه‌گانگی (تثلیث)
در ادیان ابراهیمی
(در بهاییت، در مسیحیت، در اسلام، در یهودیت)
در یافالی • در بوداییسم • در هندوییسم
در جینیسم • در آیین سیک • در آیین زرتشتی


ویژگی‌ها
عالم مطلق • قادر مطلق
حضور در همه جا در آن واحد • خیر اعلی • بسیط
مجرد • شخص‌وار • بزرگترین موجود قابل تصور


خدا و انسان
ایمان • نماز • عقیده • وحی
عرفان • توکل • متافیزیک
تصوف • جادو • علوم خفیه


وحی در لغت به هر نوع القای آگاهی نظیر اشاره، آواز، الهام، رؤیا، وسوسه، کتابت و... اطلاق می‌گردد. مخفیانه بودن و سرعت نیز در بعضی از استعمالات وحی لحاظ گشته‌است.[۱]

در اصطلاح مفسران قرآن و دانشمندان علوم قرآنی، وحی ارتباطی معنوی است که برای پیامبران الهی، جهت دریافت پیام آسمانی از راه اتصال به غیب برقرار می‌شود. پیامبر، گیرنده‌ای است که پیام را به‌واسطه همین ارتباط و اتصال (وحی) از مرکز فرستنده آن دریافت می‌کند.[۲]

وحی بر رسولان و پیامبران به دو گونه‌است:

  • القا در قلب، یعنی شیوه الهام یا رویای صادقه.
  • سخن گفتن از آن سوی حجاب الهی با فرستادن جبرئیل.

وحی در قرآن[ویرایش]

وحی در هنگام نبرد از جبرئیل فرشته به محمد پیامبر.

واژه وحی در قرآن به معناهای زیر به کار رفته‌است[۳]:

  • الهام فطری به انسان، همانند الهام به مادر موسی که فرزندش را به رود نیل بیندازد.(سوره قصص، آیه ۷)
  • الهام غریزی به حیوانات، همانند الهام به زنبور عسل (سوره نحل، آیه ۶۸)
  • فرمان به جمادات، همانند فرمان دادن به زمین در آستانه روز قیامت (سوره زلزال، آیه ۵)
  • وسوسه شیطانی (سوره انعام، آیه ۱۱۲)
  • اشاره سریع، (سوره مریم، آیه ۱۱)
  • خبردادن و آگاهیدن (سوره آل عمران، آیه ۴۴)
  • رویا؛ همانند رویای ابراهیم درباره ذبح فرزندش.
  • تشریعی؛این قسمت از وحی مخصوص پیامبران است.

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ وحی موجود است.
  1. حسین جوان آراسته. «درسنامه علوم قرآنی». وب‌گاه الشیعه. بازبینی‌شده در ۲۰ آذر ۱۳۸۶. 
  2. حسین جوان آراسته. «درسنامه علوم قرآنی». وب‌گاه الشیعه. بازبینی‌شده در ۲۰ آذر ۱۳۸۶. 
  3. آیت‌الله محمد هادی معرفت. «علوم قرآنی». بازبینی‌شده در ۲۰ آذر ۱۳۸۶.