جمعه (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
صفّ سورهٔ جمعه منافقون
شمارهٔ کتابت: ۶۲
جزء : ۲۸
نزول
شمارهٔ نزول: ۱۰۹
محل نزول: مدینه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۱
تعداد کلمات: ۱۷۵
تعداد حروف: ۸۱۱

سوره جمعه سوره ۶۲ از قرآن است، ۱۱ آیه دارد و سوره‌ای مدنی است. این سوره دو محور اساسی دارد: (۱) توجه به توحید، نبوت و معاد و (۲) نماز جمعه و تأکید به تعطیلی کسب و کار برای برپا داشتن آن.[۱]

فضیلت سوره[ویرایش]

  • رسول خدا فرمودند:

«هر که این سوره را پیوسته تلاوت نماید، پاداش عظیمی خواهد داشت و از هرچه هراس دارد، در امان خواهد بود و هر امر ناخوشایندی از او دور خواهد شد.»

[۲]

«هرکه روز یا شب، صبگاهان یا شب هنگام این سوره را تلاوت نماید، از وسوسه های شیطان در امان خواهد بود و هر گناهی را که از امروز تا روز دوم مرتکب گردد،آمرزیده خواهد شد.»

[۳]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی, ناصر و جمعی از نویسندگان. تفسیر نمونه. ج. 24. دار الکتب الاسلامیه, 1374. ص 101سوره جمعه، مقدمه 
  2. الصالحی، حسن عبدالحسین. قرآن درمانی، چاپ سوم. قم: نشر فراگفت، ۱۳۸۵. شابک: ۰-۳۹-۷۷۲۱-۹۶۴.
  3. الصالحی، حسن عبدالحسین. قرآن درمانی، چاپ سوم. قم: نشر فراگفت، ۱۳۸۵. شابک: ۰-۳۹-۷۷۲۱-۹۶۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]