آیه انذار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آیه انذار آیه ۲۱۴ سوره شعرا و ناظر به دعوت خویشاوندان و نزدیکان پیامبر اسلام به دین اسلام و اعلام خلافت علی است. این آیه همچنین با حدیث یوم الدار در ارتباط است.[۱]

متن و ترجمه[ویرایش]

  • ﴿وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ﴾(سورهٔ شعراء-آیهٔ ۲۱۴)
  • و خویشانِ نزدیکت را هشدار ده.
  • And warn, O Muhammad, your closest kindred.

تفسیر[ویرایش]

سنی[ویرایش]

طبری از ابن‌عباس در تفسیر خود ذیل این آیه، این گونه نقل کرده است: هنگامی که آیه «انما انت منذر و لکل قوم هاد» نازل شد، پیامبر دست خود را بر سینه گذاشت و فرمود: من منذرم و برای هر قومی هادی است. آن گاه اشاره به شانه علی نمود و فرمود: تنها به واسطه تو است که هدایت شوندگان، بعد از من هدایت می‌گردند.[۲][۳] همچنین این روایت در منابع شیعی همچون مجمع البیان ذکر شده است.[۴]

شیعی[ویرایش]

علامه طباطبایی در ذیل آیه در تفسیر المیزان اینگونه نظر خود را بیان می‌کند: از این آیه شریفه بر می‌آید که زمین هیچ وقت از هدایت گری که مردم را بسوی حق هدایت کند خالی نمی‌شود، یا باید پیغمبری باشد و یا هادی دیگری که به امر خدا هدایت کند.[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. داستان انذار عشیره، رسولی محلاتی، پاسدار اسلام آبان 1366 شماره 71
  2. التبیان فی تفسیر القرآن، ج ۶، ص ۲۲۳
  3. شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج ۱، ص ۳۸۱
  4. ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۱۳، ص ۲
  5. ترجمة المیزان ج : ۱۱ص :۴۱۶

منابع[ویرایش]

  • منابع سنی

محمد بن جریر طبری. جامع البیان، جلد ۱۳. صفحهٔ ۱۴۲. 
ابو عبدالله نیشابوری. مستدرک حاکم، ج ۳. ۱۲۹. 
حاکم ابوالقاسم عبیدالله بن عبدالله الحسکانی. شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، ج۱. ۳۸۱. 

  • منایع شیعی

محمد حسین طباطبایی. المیزان. 
کلینی رازی. کافی، ج ۱. ۱۹۱و ۱۹۲.