آیه انذار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آیه انذار آیه 214 سوره شعرا و ناظر به دعوت خویشاوندان و نزدیکان پیامبر اسلام به دین اسلام و اعلام خلافت علی است. این آیه همچنین با حدیث یوم الدار در ارتباط است.[۱]

متن و ترجمه[ویرایش]

  • ﴿وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ﴾(سورهٔ شعراء-آیهٔ ۲۱۴)
  • و خویشانِ نزدیکت را هشدار ده.
  • And warn, O Muhammad, your closest kindred.

تفسیر[ویرایش]

سنی[ویرایش]

طبری از ابن عباس در تفسیر خود ذیل این آیه، این گونه نقل کرده است: هنگامى که آیه "انما انت منذر و لکل قوم هاد" نازل شد، پیامبر دست خود را بر سینه گذاشت و فرمود: من منذرم و براى هر قومى هادى است. آن گاه اشاره به شانه على نمود و فرمود: تنها به واسطه تو است که هدایت شوندگان، بعد از من هدایت مىگردند.[۲][۳] همچنین این روایت در منابع شیعی همچون مجمع البیان ذکر شده است.[۴]

شیعی[ویرایش]

علامه طباطبایی در ذیل آیه در تفسیر المیزان اینگونه نظر خود را بیان می کند: از اين آيه شريفه بر می آيد كه زمين هيچ وقت از هدايت گری كه مردم را بسوی حق هدايت كند خالی نمی‌شود، يا بايد پيغمبری باشد و يا هادی ديگری كه به امر خدا هدايت كند.[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. داستان انذار عشیره، رسولی محلاتی،پاسدار اسلام آبان 1366 شماره 71
  2. التبیان فی تفسیر القرآن، ج ۶، ص ۲۲۳
  3. شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج ۱، ص ۳۸۱
  4. ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ۱۳، ص ۲
  5. ترجمة الميزان ج : ۱۱ص :۴۱۶

منابع[ویرایش]

  • منابع سنی

محمد بن جریر طبری. جامع البیان، جلد ۱۳. صفحه ۱۴۲. 
ابو عبدالله نیشابوری. مستدرک حاکم، ج ۳. ۱۲۹. 
حاکم ابوالقاسم عبیدالله بن عبدالله الحسکانی. شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج۱. ۳۸۱. 

  • منایع شیعی

محمد حسین طباطبایی. المیزان. 
کلینی رازی. کافى، ج ۱. ۱۹۱و ۱۹۲.