محمدعلی کوشا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمدعلی کوشا (زادهٔ اول فروردین ۱۳۳۰، بیجارمجتهد، فقیه، مفسر و مترجم قرآن و قرآن‌پژوه معاصر است. عمدۀ فعالیت‌های محمدعلی کوشا در حوزۀ ترجمۀ قرآن بوده است به طوری که وی با نقد و بررسی بیش از ۱۸۰ ترجمۀ قرآن، پرکارترین منتقد در حوزۀ ترجمۀ قرآن است و همچنین پایه‌گذار آموزش پیشرفتۀ فن ترجمۀ قرآن در حوزۀ علمیه است.

تحصیلات[ویرایش]

محمدعلی کوشا دورۀ دبیرستان را در شهرهای بیجار و سقز و در رشتۀ علوم تجربی گذارند، سپس در سال ۱۳۵۱ وارد حوزۀ علمیه قم شده و دروس مقدمات و سطوح عالی را از علامه محمدعلی مدرس افغانی، و آیات مصطفی اعتمادی تبریزی و محمدتقی ستوده اراکی آموخت و پس از آن به دروس خارج فقه و اصول راه یافت و از آیات عظام میرزا جواد تبریزی، حسین وحید خراسانی، حسینعلی منتظری و نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی بهره برد.[۱]
کوشا عمده مباحث فقه و اصول را از آیت الله حسینعلی منتظری در مدت ۱۵ سال آموخت و پابه‌پای آن علم الحدیث، علم الرجال، تفسیر قرآن و بخشی از فقه را از آیت الله نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی به مدت ۱۰ سال و به طور تخصصی تحصیل کرد و منظومه حکمت را نیز نزد قدرت‌الله نجفی قمشه‌ای آموخت و پس از آن در حوزۀ تخصصی ترجمه و تفسیر قرآن سال‌ها به تحقیق و مطالعه پرداخت و آثاری قابل توجه عرضه کرد.[۱]

محمدعلی کوشا از معدود شاگردان آیت الله منتظری محسوب میشود که از ایشان اجازه اجتهاد مطلق دارند.

آثار[ویرایش]

محمدعلی کوشا بیش از ۴۰ اثر تحقیقی-تألیفی در حوزۀ قرآن‌پژوهی، ادبیات، فقه، کردستان‌پژوهی، تصحیح متون و احیاء نُسخ خطی کتابخانۀ مجلس شورای اسلامی و نیز بیش از ۵۰ مقاله در موضوعات کتاب‌شناسی، نقد ادبی، بررسی و نقد ترجمه‌های قرآن و دین‌پژوهی از خود به جای گذاشته است.[۱]
کوشا همچنین نویسندهٔ بیش از ۳۰۰ مدخل و مقاله برای دانشنامه‌های فارسی و عربی در جهان اسلام است.[۲][۳]

اقدامات[ویرایش]

محمدعلی کوشا در دو دهۀ شصت و هفتاد شمسی در دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه قم و دانشگاه امام صادق تدریس کرد. وی در مرکز فقهی ائمه اطهار تدریس می‌کند و نخستین دورۀ آموزش پیشرفتهٔ فن ترجمۀ قرآن را در حوزۀ علمیۀ قم پایه‌گذاری کرده و هم‌اکنون تنها کرسی تدریس روش‌ها و فنون پیشرفتۀ ترجمه و نیز ترجمۀ تفسیری قرآن را - با رهیافت تطبیقیِ فریقین - در حوزۀ علمیۀ قم بر عهده دارد.[۲][۳][۴]
محمدعلی کوشا عضو شورای مرکزی مجمع مدرسین و محققین حوزۀ علمیۀ قم است. وی به همراه محسن کدیور و محمدعلی ایازی در تابستان سال ۱۳۸۵ اقدام به تأسیس بنیاد صالح کرد که هدف از تأسیس این بنیاد، تنظیم و نشر آثار نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی بوده است.[۵][۶][۷]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]