ابوالبقا عبدالله عکبری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ابوالبقا عبدالله العکبری
زادروز۵۳۸هجری/ ۱۱۴۳ میلادی در عکبرا
درگذشت۶۱۶ هجری /۱۲۱۹ میلادی در بغداد
تبارعرب عراقی
پیشهادبیات، زبان‌شناسی و ریاضیات، فقه اسلامی
سال‌های فعالیتسده ششم و هفتم هجری
شناخته‌شده برایعالم مسلمان
تأثیرگذاران۱. «التبیان فی إعراب القرآن» یا «إملاء ما من به الرحمن من وجوه الاعراب والقراآت فی جمیع القرآن» ۲. «اللباب فی علل النحو» ۳. «إعراب الحدیث النبوی»۴. «شرح دیوان المتنبی» ۵. «مسائل الخلاف فی النحو» ۶. «مسائل نحو مفردة» ۷. «ترتیب إصلاح المنطق»
تأثیرپذیرفتگانابن جوزی
دیناسلام
مذهبسنی شافعی

عبدالله بن حسین عکبری ملقب به محب الدین، با کنیه ابوالبقاء (۱۱۴۳ میلادی در عکبرا – ۱۲۱۹ میلادی در بغداد) ادیب و زبان‌شناس، فقیه و محدث، و عالمِ حساب در سدهٔ ششم و هفتم هجری در عراق بود. او در شهرکی در کنارِ دجله، به نام عکبرا در نزدیکی بغداد به دنیا آمد. در بغداد دانشِ حدیث و زبان آموخت و استادیار ابن جوزی شد. پس از مدتی، از بزرگترین زبانشناسان زمان خود شد. او در جوانی به بیماری آبله گرفتار شد و سپس نابینا گردید. عکبری در هشتم ربیع‌الاول ۶۱۶ هجری قمری /۲۴ ژوئن ۱۲۱۹ میلادی در بغداد درگذشت.

منابع[ویرایش]