ابن حجة حموی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن حجة حموی
ابوالمحاسن تقی‌الدین ابوبکر بن علی حموی اَزراری
زادروز ۱۳۶۷/ ۷۶۷
حماة
درگذشت ۱۵ آوریل ۱۴۳۴/ ۲۵ شعبان ۸۳۷
حماة
تبار عرب شامی
پیشه شاعر، مؤلف

ابن حِجَّةُ حُمَوی (۱۳۶۷-۱۴۳۴) شاعر و مؤلف شامی بود. [۱][۲] [۳][۴]

زندگی[ویرایش]

نسب کامل او «ابوالمحاسن تقی‌الدین ابوبکر بن علی بن عبدالله حُمَوی أزراری» ذکر شده است. نسبتِ أزراری (دکمه‌فروشی) بدین سبب گرفته که در جوانی دکمه‌فروش بوده است. در حماة به‌سال ۱۳۶۷/ ۷۶۷ق زاده شد. در دانش‌جویی بسیار جابجا شد، در موصل، دمشق و قاهره درس خواند. در این اثنا، دوستیِ چند تن از ادیبانِ هم‌روزگارش را کسب کرد. در یکی از بازگشتن‌هایش به دمشق، به سال ۱۳۹۰/ ۷۹۱ق، سلطان ظاهر برقوق دمشق را محاصره کرد، سپس ابن حجة به ابن مکانس دراین باره نامه‌ای شیوا نوشت.[۱]
در روزگار سلطان مؤید سیف‌الدین محمودی، ابن حجه به دیوان انشا درآمد. ناصرالدین محمد بارزی، او را به سِمَتِ «متولی کتابت أمانة السر» (متولی رازداری‌نویسی) منصوب کرد. پس از درگذشت بارزی، ابن حجة به حماة بازگشت (۸۳۰ قمری) و در ۱۵ آوریل ۱۴۳۴/ ۲۵ شعبان ۸۳۷ همان‌جا درگذشت.[۱]

آثار[ویرایش]

  • خزانة الادب و غایة الأرب؛
  • أزهار الأنوار؛
  • بلوغ المرام من سیرة ابن هشام و الروض الأنُفُ و الاعلام؛
  • بلوغ المُراد من الحیوان و النبات و الجماد؛
  • کشف اللثام عن وجه التوریة و الاستخدام؛
  • السیرة الشیخیة؛
  • ثمرات الأوراق؛
  • تأهیل الغریب؛
  • قهوة الانشاء؛
  • الثمرات الشهیّة من الفواکه الحمویة و الزوائد المصریه؛
  • مجری السوابق؛
  • تغرید الصادح؛

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. سوم. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۸۳۹. 
  2. الترمانيني، عبدالسلام. أحداث التاريخ الإسلامي بترتيب السنين. ج. چهارم. دمشق: دار طلاس. ۳۵۰. 
  3. "الحموي، ابن حجة". کتابخانهٔ شامله. بازبینی‌شده در ١٤/٨/٢٠٠٦. 
  4. بعلبکی, منیر. «ابن حجة الحموي». در فرهنگ‌زندگی‌نامهٔ المورد. بیروت: دارالعلم للملایین, 1992. 21. ISBN ‎9953901163.