ابوزکریا فراء

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابوزکریا فراء
زادروز ۷۶۱م/۱۴۴ق
کوفه
درگذشت ۸۲۳م/۲۰۷ق
در راه مکه
پیشه زبان‌شناس، تاریخ‌دان، فقیه
سبک دورهٔ اول عباسی
آثار الحدود، المعانی

ابوزکریا، یحیی بن زیاد دیلمی شهرت‌یافته به فَرّاء (۷۶۱–۸۲۳م) زبان‌شناس، تاریخ‌دان، فقیه و نویسندهٔ برجستهٔ عراقی ایرانی‌اصل در سدهٔ دوم هجری بود که بیشتر برای برجستگی‌اش در علم نحو شهرت دارد. از کسایی کبیر و یونس بن حبیب و دیگران دانش آموخت. به بغداد رفت و به مأمون پیوست؛ آموزگاران فرزندانش بود. فرّاء در مسجدی نزدیک خانه‌اش به تدریس می‌پرداخت و مردم به مجالس املای او بسیار گرایش داشتند. او در راه مکه درسال ۲۰۷ق درگذشت.[۱][۲][۳][۴]

آثار[ویرایش]

  • الحدود: به امر مأمون آن را تألیف نمود. در آن اصول نحو را بیان داشت. نگارش آن به‌دست نسخه‌نویسان دوسال طول کشید. مأمون حجره‌ای به فرّاء در قصرش به او اختصاص داد و امکاناتش را فراهم نمود تا از هرچه وابستگی رها شود و تنها به نگارش این اثر بپردازد.
  • معانی القرآن: چهار جزء، در تفسیر قرآن است.
  • البهی یا البهاء: برای عبدالله بن طاهر نگاشت.
  • المشکل الکبیر
  • المشکل الصغیر
  • مصادر فی القرآن
  • التثنیة والجمع فی القرآن
  • الوقف و الإبتدا
  • اختلاف أهل الکوفة والبصرة والشام فی المصاحف
  • اللغات
  • النوادر
  • الواو
  • المقصود و الممدود
  • المذکّر والمؤنث
  • فَعَلَ و أفعَلً
  • کتاب الفاخر
  • کتاب حروف المعجم
  • آلة الکُتّاب
  • یافع و یافعة
  • ملازم
  • الأیام و الیالی

منابع[ویرایش]

  1. خطیب بغدادی، ابوبکر احمد. تاریخ بغداد. ج. ۱۴. بیروت: دار الغرب الإسلامی، ۲۰۰۱. ۱۴۹. 
  2. حموی، یاقوت. معجم الأدباء. ج. ۲۰. بیروت: دارالغرب الإسلامی، ۱۹۹۳. ۱۰. 
  3. ابن عماد حنبلی، عبدالحی. شذرات الذهب. ج. ۲. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. ۱۹. 
  4. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. ۱۷۵.