مزمل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوره مزمّل در مکه نازل شده و دارای ۲۰ آیه است. کلمه مزمّل به معنی «گلیم به خود پیچیده» است. این سوره از سوره‌های مفصلات قرآن است که بخش میانی حزب سوم از جزء ۲۹ را تشکیل می‌دهد و همچنین از سوره‌های یازده گانه مخاطبات است که خطاب به پیامبر اسلام دارند.


جن سورهٔ مزمّل مدّثر
شمارهٔ کتابت: ۷۳
جزء : ۲۹
نزول
شمارهٔ نزول: ۳
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۲۰
تعداد کلمات: ۲۰۳
تعداد حروف: ۸۹۲

نزول[ویرایش]

این سوره در اول بعثت، مشرکان در دار الندوة دعوتش را نپذیرفتند، در مکه نازل شده‌است.سوره مزمل بعداز سوره قلم نازل شده است. برخی سوره مزمل را چهارمین سوره به ترتیب نزول می‌دانند. برخی نیز آن را دومین یا سومین سوره نازل‌شده می‌دانند.

محتوای سوره[ویرایش]

محورهای مورد بحث در این سوره:

فضیلت[ویرایش]

در حدیثی از پیامبر اسلام آمده‌است:

هرکس سوره مزمل رابخواند سختی‌ها در دنیا و آخرت از او برداشته می‌شود

و در حدیث دیگری از جعفر صادق آمده:

هرکس سوره مزمل را در نماز عشا یا در آخر شب بخواند، شب و روز، و همچنین خود این سوره، گواه او درروز قیامت خواهد بود، و خداوند او را حیات پاکیزه و مرگ پاکیزه‌ای خواهد داد

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]