قریش (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیل سورهٔ قریش ماعون
شمارهٔ کتابت: ۱۰۶
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۲۹
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۴
تعداد کلمات: ۲۱
تعداد حروف: ۱۰۰

سوره قریش در مکه نازل شده و دارای ۴ آیه است.

نام‌ها[ویرایش]

نام دیگر این سوره ایلاف (به معنی الفت دادن) است.

نزول[ویرایش]

این سوره در سال ۳ بعثت، بعد از سوره تین نازل شده‌است.

محتوای سوره[ویرایش]

این سوره نعمت خداوند بر قریش و الطاف و محبت‌های او نسبت به آنه را بیان می‌کند، تا به عبادت خداوند رو آورند. در این سوره خداوند می‌گوید این بیت را (کعبه) باید قریش به علت اینکه خداوند آنها را با دو رحله (سفر) تابستانی و زمستانی آشنا و مأنوس کرد تا تجارت و زندگی آنها بگذرد و هم در وطن امنیت داشته باشند.[۱]

لغات سوره قریش[ویرایش]

رِحلة: به معنی رفتن راه بر روی راحلة و مرکب و سفر تجاری قریش دو بار در سال بود، در زمستان و در تابستان[۲]

قریش: نام عشیره و دودمان محمد پیامبر خدا است از نسل نضر بن کنانه[۳]

فضیلت سوره[ویرایش]

  • در حدیثی از پیامبر اسلام روایت شده:

کسی که آن را بخواند به تعداد هر یک از کسانی که در گرد خانه کعبه طواف کرده، یا در آنجا معتکف شده، ده حسنه به او می‌دهند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ذیل سوره قریش. 
  2. قرائتی، محسن، تفسیر نور، ذیل سوره قریش. 
  3. طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ذیل سوره قریش.