احمد بن عبیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
احمد ابو عُبَّیّه
زادروز ۳۰ دسامبر ۱۴۲۷م/ ۱۲ ربیع‌الاول ۸۳۱ق
بیت‌المقدس
درگذشت ۵ دسامبر ۱۴۹۹م/ جمادی‌الاولی ۹۰۳ق
دمشق
ملیت Mameluke_Flag.svg مصری مملوکی
پیشه قاضی، فقیه و شاعر
سبک در ادبیات عربی: «دورهٔ دوم مملوکی»
لقب شیخ شهاب‌الدین
آثار اشعار

شهاب‌الدین احمد بن محمد مَقدسی اَثری شهرت‌یافته به احمد بن عُبَّیِّه (۳۰ دسامبر ۱۴۲۷ - ۵ دسامبر ۱۴۹۹م) قاضی، فقیه و شاعر عربی فلسطینی بود. ابتدا در زادگاهش قدس دانش آموخت و مدتی قاضی همان‌جا منصوب شد. مصیبتی برای او پیش آمد و وابستهٔ کلیسای قیامت گشت. به دمشق کوچید و آنجا در مسجد جامع اموی به وعظ پرداخت. او را عالمی واعظ و شاعری وُجدانی وصف کرده‌اند.[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. حنبلی، ابن عماد. شذرات الذهب. ج. 8. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. 28. 
  2. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. 3. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. 896.