ابوعمرو بن العلاء

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابو عمر بن العلاء بصری از قراء سبعه‌است. او در میان قراء سبعه بیش از همه دارای کثرت اساتید و شیوخ قرائت بوده، و قرآن را در مناطق مختلفی مانند مکه و مدینه و بصره و کوفه بر استادان زیادی قرائت کرد. وی ایرانی بوده و او را شیعه می‌دانند. او در سال ۱۵۴ هجری قمری درگذشت.

کسانی که از او روایت کرده‌اند:

  • دوُری (حفص ابن عمرو)
  • سوسی (ابو شعیب صالح ابن زیاد)