جلال‌الدین قزوینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جلال‌الدین قزوینی
زادروز آوریل ۱۲۶۸ / شعبان ۶۶۶ق
موصل
درگذشت ۲۸ نوامبر ۱۳۳۸ / ۱۵ جمادی‌الاول ۷۳۹ق
دمشق
پیشه زبان‌شناس
سبک در ادبیات عربی: «دورهٔ اول مملوکی»
لقب قاضی‌القضاة الإقلیمین (مصر و شام)، جلال‌الدین، ابوالمعالی
آثار تلخیص المفتاح. الإیضاح فی علوم البلاغة

جلال‌الدین محمد بن عبدالرحمان قزوینی (۱۲۶۸ - ۱۳۳۸) فقیه و زبان‌شناس عراقی بود. [۱][۲][۳][۴]

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین. "جلال الدين القزويني". في الأعلام. الجزء ٧. بیروت: دارالعلم للملایین، ٢٠٠٢. ٢٢٨. 
  2. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. ۳. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۶. ۷۵۱. 
  3. ابن حجر عسقلانی، احمد. الدرر الکامنه. ج. ۴. حيدرآباد: دائرة المعارف العثمانية، ۲۰۰۰. ۱۲۰. 
  4. صفدی، صلاح‌الدین. الوافی بالوفیات. ج. ۲. بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ۲۰۰۰. ۲۴۲.