ابراهیم رقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابراهیم رَقّی
زادروز ۱۲۴۹م/ ۶۴۷ق
رقه
درگذشت ۱۳۰۳م /۷۰۳ق
دمشق
پیشه فقیه حنبلی، ادیب، شاعر، محدث و پزشک
آثار «أحاسن المحاسن»

ابواسحاق، ابراهیم بن احمد رَقّی همچنین شهرت‌یافته به ابن معالی رَقّی، ملقب به برهان‌الدین (۱۲۴۹–۱۳۰۳م) فقیه حنبلی، ادیب، شاعر، محدث و پزشک عراقی در سدهٔ هفتم هجری بود. در رقه زاده شد و دربغداد دانش آموخت. در پزشکی سرآمد بود و نزد برزالی و شمس‌الدین ذهبی حدیث فراگرفت. سپس در دمشق استقرار یافت. نوشته‌هایی از او به‌جای مانده، مانند «أحاسن المحاسن»، «تفسیر القرآن» و «المواعظ».[۱]

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین. «الرَّقّی». در الأعلام. ج. ۱. بیروت: دارالعلم للملایین، ۲۰۰۲م. ۲۸. بازبینی‌شده در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۶.