ابوعلی مرزوقی
ظاهر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابوعلی مرزوقی | |
|---|---|
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ؟ در اصفهان |
| درگذشته | ذی الحجه ۴۲۱ /۱۰۳۰دسامبر در بغداد |
| قومیت | ایرانی |
| دوران | سده پنجم هجری |
| منطقه | بغداد |
| آثار برجسته | «الازمنة و الامکنة»؛ شرح اشعار هذیل؛ شرح «الحماسة» ابیتمام؛ شرح «الفصیح» ثعلب؛ شرح «المفضلیات»؛ شرح «الموجز»، در نحو؛ «شرح النحو»؛ «الامالی»؛ «الفاظ العموم و الشمول». |
| پیشه | زبانشناسی، ادبیات و شعر عربی. |
ابوعلی احمد مزروقی (؟ در اصفهان-ذی الحجه ۴۲۱ /۱۰۳۰دسامبر در بغداد) (نام کامل:ابوعلی احمد بن محمد بن حسن مرزوقی) دانشمند زبانشناس، ادیب و شاعر عرب زبان ایرانی در سده پنجم قمری بود.[۱]
آثار
[ویرایش]- «الازمنة و الامکنة»؛ شرح اشعار هذیل
- شرح «الحماسة» ابیتمام
- شرح «الفصیح» ثعلب
- شرح «المفضلیات»
- شرح «الموجز»، در نحو
- «شرح النحو»
- «الامالی»
- «الفاظ العموم و الشمول»


