عبس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

این سوره در مکه نازل شده و دارای ۴۲ آیه است.


نازعات سورهٔ عبس تکویر
شمارهٔ کتابت: ۸۰
جزء : ۳۰
نزول
شمارهٔ نزول: ۲۴
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۴۲
تعداد کلمات: ۱۳۵
تعداد حروف: ۵۸۹

محتوای سوره[ویرایش]

زمانی که پیامبر در حال دعوت مردی ثروتمند و متکبر به اسلام بود نابینایی حقیقت جو برای درک اسلام نزد ایشان آمد. در این قسمت از ماجرا اختلاف نظر میان راویان آن حادثه وجود دارد. عده ای ادامه واقعه را این گونه بیان می‌کنند که پیامبر از حضور مرد نابینا چهره در هم کشید و به ادامه دعوت مرد ثروتمند پرداخت. عده ای دیگر این را با عصمت پیامبر ناسازگار می‌دانند و می‌گویند آن مرد ثروتمند به دلیل حضور آن مرد نابیناچهره در هم کشید. البته معنای آیات می‌تواند راهنمای اصلی در درک آنچه اتفاق افتاده باشد.

به نام خداوند رحمتگر مهربان

چهره در هم کشید و روی گردانید (۱)

که آن مرد نابینا پیش او آمد (۲)

و تو چه دانی شاید او به پاکی گراید (۳)

یا پند پذیرد و اندرز سودش دهد (۴)

اما آن کس که خود را بینیاز می‌پندارد (۵)

تو بدو می‌پردازی (۶)

با آنکه اگر پاک نگردد بر تو [مسؤولیتی] نیست (۷)

و اما آن کس که شتابان پیش تو آمد (۸)

در حالی که [از خدا] می‌ترسید (۹)

تو از او به دیگران می‌پردازی (۱۰)

در صورتی که پیامبر مورد عتاب باشد، این از شدت علاقه او به هدایت مردم خواهد بود که می‌خواسته آن مرد متکبر را با تمام توان دعوت به حقیقت کند؛ و این از نوع عتاب آشکار است. قرآن پیامبر را مسئول هدایت متکبران نمی‌داند؛ و البته ایشان را به تکبر نسبت به فقرا متهم نکرده است. نامگذاری آن به عبس به تناسب نخستین آیه سوره‌است.

فضیلت تلاوت سوره[ویرایش]

در حدیثی از پیغمبر اسلام آمده‌است: «کسی که سوره عبس رابخواند روز قیامت درحالی وارد محشر می‌شود که صورتش خندان و بشاش است».

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]