ظافر حداد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ظافِر حَدّاد
ظافر بن قاسم بن منصور
زادروز ؟
اسکندریه
درگذشت نوامبر ۱۱۵۴م/ محرم ۵۲۹ق
اسکندریه
محل زندگی مصر
پیشه آهنگر، سپس ادیب، شاعر
شناخته‌شده برای دوستی با امیه بن عبدالعزیز اندلسی
آثار اشعارش

ظافِر حَدّاد (؟-۱۱۵۴م) (نسب کامل: ابومنصور ظافر بن قاسم بن منصور بن عبدالله بن خلف) فقیه و شاعر عربی مصری بود. از آنجا که پیش از شاعری، آهنگر بود، به حداد شهرت یافت. نزد حاکمان و اعیان نفوذ پیدا کرد و آنان را مدح نمود، مانند أفضل بن بدر جمالی و طلائع بن رزیک. همچنین با امیه بن عبدالعزیز اندلسی دوستی داشت. درگذشت او در نوامبر ۱۱۵۴م/ محرم ۵۲۹ق روی داد. دیوان اشعار او شامل مدایح، مراثی و مقطعات است.[۱][۲][۳] [۴][۵]

منابع[ویرایش]

  1. فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). سوم. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۲۷۰. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۳۴۰. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. حنبلی، ابن عماد (۱۹۸۶). شذرات الذهب. ۳. دمشق: دار ابن کثیر. ص. ۹۱-۳. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  4. ابن خلّکان، احمد (۱۹۷۲). وفیات الأعیان. ۱. بیروت: دار صادر. ص. ۴۳۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  5. حموی، یاقوت (۱۹۹۳). معجم الأدباء. ۱۲. بیروت: دارالغرب الإسلامی. صص. ۲۷-۳۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)