ظافر حداد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ظافِر حَدّاد
ظافر بن قاسم بن منصور
زادروز ؟
اسکندریه
درگذشت نوامبر ۱۱۵۴م/ محرم ۵۲۹ق
اسکندریه
محل زندگی مصر
پیشه آهنگر، سپس ادیب، شاعر
شناخته‌شده برای دوستی با امیه بن عبدالعزیز اندلسی
آثار اشعارش

ظافِر حَدّاد (؟-۱۱۵۴م) (نسب کامل: ابومنصور ظافر بن قاسم بن منصور بن عبدالله بن خلف) فقیه و شاعر عربی مصری بود. از آنجا که پیش از شاعری، آهنگر بود، به حداد شهرت یافت. نزد حاکمان و اعیان نفوذ پیدا کرد و آنان را مدح نمود، مانند أفضل بن بدر جمالی و طلائع بن رزیک. همچنین با امیه بن عبدالعزیز اندلسی دوستی داشت. درگذشت او در نوامبر ۱۱۵۴م/ محرم ۵۲۹ق روی داد. دیوان اشعار او شامل مدایح، مراثی و مقطعات است.[۱][۲][۳] [۴][۵]

منابع[ویرایش]