محیی‌الدین شهرزوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محیی‌الدین شهرزوری
ابوحامد محمد بن محمد شهرزوری
زادروز ۱۱۱۶م/۵۱۰ق
موصل
درگذشت ۱۸ ژوئیه ۱۱۹۰م / ۱۴ جمادی‌الثانی ۵۸۶ق
پیشه شاعر و کاتب
آثار اشعار

محیی‌الدین شهرزوری (۱۱۱۶-۱۱۹۰م) (نسب: محمد بن عبدالله بن قاسم بن مظفّر شهرزوری) قاضی، کاتب و شاعر عربی در سدهٔ ششم هجری بود.[۱][۲][۳][۴][۵]

زندگی[ویرایش]

در سال ۱۱۱۶م/۵۱۰ق در موصل زاده شد.[۱]نخست از عموی پدرش «ابوبکر بن قاسم» دانش آموخت و به بغداد رفت. آنجا نزد یکی از شاگردانش غزالی فقه آموخت. به منصبِ قضاوت موصل رسید. به شام رفت و قضاوت آنجا را به نیابت از پدرش گرفت. در رمضان ۵۵۵ق، قاضی حلب شد.[۱]
پس از درگذشت پدرش، نزد امیرِ حلب، جایگاهش بالا رفت. تا حدی که در شعبان ۵۷۳ق/۱۱۷۸م تدبیر امور سرزمین حلب به او تفویض شد. پس از این، شهرزوری خانه‌نشین شد و به موصل بازگشت.[۱]
در موصل، منصب قضاوت را عهده‌دار شد و به تدریس نیز پرداخت؛ در مدرسه‌ای که پدرس ساخته بود. همچنین در مدرسهٔ نظامیه نیز تدریس داشت. چندی امور موصل به او تفویض شده بود، از سوی امیر آن.[۱]
محیی‌الدین شهرزوی در ۱۸ ژوئیه ۱۱۹۰م / ۱۴ جمادی‌الثانی ۵۸۶ق درگذشت.[۱]

منابع[ویرایش]