ابن کثیر مکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله بن کثیر مکی از قراء سبعه است. وی از ایرانیانی بود که کسرای ایران او را با کشتی‌هایی که به یمن فرستاده بود برای فتح حبشه گسیل داشت. ابن کثیر مردی فصیح و بلیغ بود؛ و از جمع صحابه عبدالله بن زبیر و انس بن مالک را درک کرد. او در سال ۱۲۰ هجری قمری درگذشت.

کسانی که از وی راویت کرده‌اند:

  • بَزْی (احمد ابن محمد ابن عبدالله)
  • قُنّبُل (محمد ابن عبدالرحمن)

منابع[ویرایش]