طه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۲۰ قرآن
طه
Taha.svg
دسته‌بندی مکی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول ۴۵
جزء ۱۶
شمار آیه‌ها ۱۳۵
شمار واژه‌ها ۱۱۷۷
شمار حرف‌ها ۵۰۹۳
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
مریم
انبیاء
نسخه خطی آیات ۳ تا ۱۰ سوره طه

سوره طه در مکه نازل شده و مکی است.

این سوره، اولین سوره‌ای است که ماجرای موسی را به تفصیل بیان نموده و حدود هشتاد آیه را بدان اختصاص داده‌است. بخشی از آن نیز در مورد عظمت قرآن و صفات خداوند و بخشی در ارتباط با سرگذشت آدم و حوا و وسوسه شیطان است و در پایان اندرزهای بیدار کننده‌ای را بیان می‌دارد.[۱]

نام دیگر سوره طه (طاها) «کلیم» است؛ چون در آن دربارهٔ موسی و چگونگی گفتگویش با خداوند سخن گفته شده‌است.
این سوره با حروف مقطعه (طا و هاء) آغاز شده (یازدهمین سوره‌ای است که حروف مقطعه‌دار آغاز شده) و به همین دلیل طاها نام دارد.[۲]

طبق نظر مفسران کتاب تفسیر نمونه این سوره از ۶ بخش زیر تشکیل شده‌است:
در بخش اول: اشاره کوتاه به عظمت قرآن و بخشی از صفات جلال و جمال پروردگار.
بخش دوم: بیش از ۸۰ آیه را در بر می‌گیرد که از داستان موسی سخن می‌گوید.
بخش سوم: بخشهایی دربارهٔ معاد و خصوصیات رستاخیز.
بخش چهارم: سخن از قرآن و عظمت آن.
بخش پنجم: سرگذشت آدم و حوا را در بهشت و سپس ماجرای وسوسه ابلیس و سرانجام هبوط آنها به زمین
بخش آخر: نصیحت و اندرزهای بیدار کننده‌ای برای مؤمنان.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. قرائتی، ‎محسن، ص. ۱ پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک) |زبان=fa |مقاله= تفسیر سوره طه (فارسی) بازیابی‌شده در تاریخ ۱۰-۰۴-۲۰۰۹.
  2. سوره طه بازیابی‌شده در تاریخ ۱۰-۰۴-۲۰۰۹.
  3. «جلد ۱۳»، پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک) |کتاب=تفسیر نمونه | شابک = 9644400305

پیوند به بیرون[ویرایش]