طه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مریم سورهٔ طه انبیاء
شمارهٔ کتابت: ۲۰
جزء : ۱۶
نزول
شمارهٔ نزول: ۴۵
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۳۵
تعداد کلمات: ۱۱۷۷
تعداد حروف: ۵۰۹۳
نسخه خطی آیات ۳ تا ۱۰ سوره طه

سوره طه در مکه نازل شده و مکی است.

این سوره، اولین سوره‌ای است که ماجرای موسی را به تفصیل بیان نموده و حدود هشتاد آیه را بدان اختصاص داده‌است. بخشی از آن نیز در مورد عظمت قرآن و صفات خداوند و بخشی در ارتباط با سرگذشت آدم و حوا و وسوسه شیطان است و در پایان اندرزهای بیدار کننده‌ای را بیان می‌دارد.[۱]

نام دیگر سوره طه (طاها) «کلیم» است؛ چون در آن دربارهٔ موسی و چگونگی گفتگویش با خداوند سخن گفته شده‌است.
این سوره با حروف مقطعه (طا و هاء) آغاز شده (یازدهمین سوره‌ای است که حروف مقطعه‌دار آغاز شده) و به همین دلیل طاها نام دارد.[۲]

طبق نظر مفسران کتاب تفسیر نمونه این سوره از ۶ بخش زیر تشکیل شده‌است:
در بخش اول: اشاره کوتاه به عظمت قرآن و بخشی از صفات جلال و جمال پروردگار.
بخش دوم: بیش از ۸۰ آیه را در بر می‌گیرد که از داستان موسی سخن می‌گوید.
بخش سوم: بخشهایی دربارهٔ معاد و خصوصیات رستاخیز.
بخش چهارم: سخن از قرآن و عظمت آن.
بخش پنجم: سرگذشت آدم و حوا را در بهشت و سپس ماجرای وسوسه ابلیس و سرانجام هبوط آنها به زمین
بخش آخر: نصیحت و اندرزهای بیدار کننده‌ای برای مؤمنان.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. قرائتی، ‎محسن. 1.  |زبان=fa |مقاله= تفسیر سوره طه (فارسی) بازیابی‌شده در تاریخ ۱۰-۰۴-۲۰۰۹.
  2. «سوره طه».  بازیابی‌شده در تاریخ ۱۰-۰۴-۲۰۰۹.
  3. «جلد 13».  |کتاب=تفسیر نمونه |شابک=ISBN 9644400305

پیوند به بیرون[ویرایش]