تغابن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۶۴ قرآن
تغابن
At-Taghabun.svg
دسته‌بندیمدنی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول۱۱۰
جزء۲۸
شمار آیه‌ها۱۸
شمار واژه‌ها۲۴۵
شمار حرف‌ها۱۱۴۹
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
منافقون
طلاق

سوره تغابن سوره ۶۴ از قرآن است و ۱۸ آیه دارد. در مورد مکی یا مدنی بودن این سوره اختلاف وجود دارد هرچند مشهور مدنی بودن آن است. از الفهرست ابن ندیم نقل شده‌است که این سوره بیست و سومین سورهٔ مدنی است؛ لذا باید از آخرین سوره‌های قرآن برحسب ترتیب زمانی باشد. محتوای سوره در مورد توحید، سرنوشت اقوام پیشین، معاد، دستور به اطاعت از پیامبر و انفاق در راه خدا می‌کند.

نام سوره تغابن به دلیل نامیده شدن روز قیامت به عنوان تغابن، روزی که عده‌ای مغبون می‌شوند، انتخاب شده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). [ona/j24/tna24009.htm تفسیر نمونه] مقدار |پیوند= را بررسی کنید (کمک). ۲۴. دار الکتب الاسلامیه. ص. ص ۱۸۱-۱۸۲سوره تغابن، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش]