تغابن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سورهٔ ۶۴ قرآن
تغابن
At-Taghabun.svg
دسته‌بندی مدنی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول ۱۱۰
جزء ۲۸
شمار آیه‌ها ۱۸
شمار واژه‌ها ۲۴۵
شمار حرف‌ها ۱۱۴۹
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
منافقون
طلاق

سوره تغابن سوره ۶۴ از قرآن است و ۱۸ آیه دارد. در مورد مکی یا مدنی بودن این سوره اختلاف وجود دارد هرچند مشهور مدنی بودن آن است. از الفهرست ابن ندیم نقل شده‌است که این سوره بیست و سومین سورهٔ مدنی است؛ لذا باید از آخرین سوره‌های قرآن برحسب ترتیب زمانی باشد. محتوای سوره در مورد توحید، سرنوشت اقوام پیشین، معاد، دستور به اطاعت از پیامبر و انفاق در راه خدا می‌کند.

نام سوره تغابن به دلیل نامیده شدن روز قیامت به عنوان تغابن، روزی که عده‌ای مغبون می‌شوند، انتخاب شده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). [ona/j24/tna24009.htm تفسیر نمونه] مقدار |پیوند= را بررسی کنید (کمک). ۲۴. دار الکتب الاسلامیه. ص. ص ۱۸۱-۱۸۲سوره تغابن، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش]