کهف (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
طه سورهٔ کهف مریم
شمارهٔ کتابت: ۱۸
جزء : ۱۵و ١٦
نزول
شمارهٔ نزول: ٦٩
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۱۱۰
تعداد کلمات: ١٥٨٩
تعداد حروف: ٦٥٥٠

سورهٔ کهف سورهٔ ۱۸ام قرآن است، ۱۱۰ آیه دارد و همهٔ آیات آن به‌جز آیهٔ ۲۸ مکی هستند. یکی از مهم ترین بخش‌های این سوره داستان اصحاب کهف و مقابلهٔ عده‌ای از جوانان در برابر حاکم ستمگر است. از داستان‌های دیگر این سوره، داستان موسی و خضر و بی‌صبری موسی در یافتن دلیل کارهای خضر و داستان ذوالقرنین و مقابلهٔ او با یاجوج و ماجوج است. این سوره با حمد خدا آغاز و با توحید و ایمان پایان می‌پذیرد و همانند دیگر سوره‌های مکی به بیان اعتقادات اساسی مسلمانان مانند مبداء و معاد می‌پردازد.[۱]

فضیلت سوره[ویرایش]

  • از امام صادق نقل شده است:

«هرک هر شب سوره کهف را تلاوت نماید، شهید از دنیا می‌رود و روز قیامت در زمره‌ی شهیدان قرار می‌گیرد.»

[۲]

  • از پیامبر نقل شده است:

هر که این سوره را روز آدینه تلاوت نماید، خداوند گناهان او را از آدینه تا آدینه‌یی، به اضافه‌ی سه روز دیگر می‌بخشاید و به او نوری عطا می‌شود که تا آسمان می‌تابد، و هر که این سوره را بنویسد و در بطری سر باریک قرار دهد و در خانه‌ی خود نگاه دارد، خود و خانواده‌اش از تنگ‌دستی و بدهی و آزار مردم در امان خواهد ماند.»

[۳]

منابع[ویرایش]

  1. مکارم شیرازی, ناصر و جمعی از نویسندگان. تفسیر نمونه. ج. 12. دارالکتب الاسلامیه, 1374. ص 336-338سوره کهف، مقدمه 
  2. http://quran.anhar.ir/fazilat-154.htm
  3. الصالحی، حسن عبدالحسین. قرآن درمانی، چاپ سوم. قم: نشر فراگفت، ۱۳۸۵. شابک: ۰-۳۹-۷۷۲۱-۹۶۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]