صفی‌الدین حلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
صفی‌الدین حلی
عبدالعزیز بن سَرایا حِلّی
زادروز۲۸ اوت ۱۲۷۸م/ ۵ ربیع‌الثانی ۶۷۷ق
حله، کوفه
درگذشت۱۳۴۹م/ ۷۵۰ق
بغداد
محل زندگیعراق
تبارعرب عراقی، طائی
پیشهادیب، شاعر
آثاراشعارش

صفی‌الدین حلی (۱۲۷۸-۱۳۴۹) (نسب: صفی‌ُالدّین عبدالعزیز بن سرایا بن علی حلّی طائی) شاعر عرب عراقی بود.[۱] به دولت ارتقی‌ها نزدیک بود و نزد نخستین و دومین امیر آنان جایگاهی داشت. [۱][۲] [۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). سوم. بیروت: دارالعلم للملایین. صص. ۷۷۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ۴. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۴۱. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. بعلبکی، منیر (۱۹۸۰). «Safiyy-ud-din al-Hilli». دانشنامه المورد (به عربی). ۸. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۸۵. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)