ابواحمد شاعر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابواحمد شاعر
درگذشت ۶ سپتامبر ۱۴۰۰ / ۷ محرم ۸۰۳ق
حلب
ملیت Mameluke_Flag.svg عراقی-سوری، مملوکی
پیشه قاضی، ادیب و شاعر
سبک در ادبیات عربی: «دورهٔ اول مملوکی»
لقب عزالدین
آثار «الدر النفیس من أجناس التجنیس»

ابواحمد، حسن بن محمّد عراقی شهرت‌یافته به ابواحمدِ شاعر (؟ - ۱۴۰۰) ادیب و شاعر عراقی بود که ساکن حلب شد. او را ناپویا در زندگی اجتماعی یادکرده‌اند با اینکه گواهی قضاوت و اخلاق نیکو داشته است. در کتابخانه‌ای در باب‌النیرب (روستایی نزدیکی دمشق) زندگی می‌کرد. او به شعر و ادبیات روی آورد و هفت بدیعیات (شعر در مدح پیامبر اسلام) سرود. همچنین کتاب «الدر النفیس من أجناس التجنیس» را نگاشت که هفت قصیده در مدح هم‌روزگاران اوست.[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. حنبلی، ابن عماد. شذرات الذهب. ج. 7. دمشق: دار ابن کثیر، ۱۹۸۶. 27. 
  2. فروخ، عمر. تاریخ الأدب العربی. ج. 3. بیروت: دارالعلم للملایین، ۱۹۸۴. 820.