واعظ واسطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ابن معتوق، واعظ واسطی
زادروز ۱۳۱۹ / ۲۲ شعبان ۶۹۷ق
واسط
درگذشت ۱۳۴۹ / ربیع‌الثانی ۷۵۰ق
دمشق
پیشه شاعر و واعظ
سبک در ادبیات عربی: «دورهٔ اول مملوکی»
لقب علاءالدین
آثار اشعارش

علی بن ابراهیم واسطی شهرت‌یافته به ابن معتوق، واعظ واسطی همچنین ابن ثردة (۱۳۱۹ -۱۳۴۹) شاعر و واعظ عراقی بود که در بیشتر در دمشق زیست و واعظ مسجد جامع اموی بود.
او را از «عقلای مجانین» دانسته‌اند که اندکی پس از خطابت، در خِرَدش نقصان شد و اوهام می‌دید، سپس در بیمارستان آن روزگار بستری گشت. او را شاعری نازک‌احساس و خوش‌گو ذکر کرده‌اند.[۱][۲][۳]


منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ۵. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۵۴. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. ابن حجر عسقلانی، شهاب‌الدین احمد (۱۹۳۰). [[الدرر الکامنة فی أعیان المائة الثامنة]]. حیدرآباد: دائرة المعارف العثمانیة. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک); تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)
  3. فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. صص. ۷۷۸. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)

پیوند به بیرون[ویرایش]