واعظ واسطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابن معتوق، واعظ واسطی
زادروز ۱۳۱۹ / ۲۲ شعبان ۶۹۷ق
واسط
درگذشت ۱۳۴۹ / ربیع‌الثانی ۷۵۰ق
دمشق
پیشه شاعر و واعظ
سبک در ادبیات عربی: «دورهٔ اول مملوکی»
لقب علاءالدین
آثار اشعارش

علی بن ابراهیم واسطی شهرت‌یافته به ابن معتوق، واعظ واسطی همچنین ابن ثردة (۱۳۱۹ -۱۳۴۹) شاعر و واعظ عراقی بود که در بیشتر در دمشق زیست و واعظ مسجد جامع اموی بود.
او را از «عقلای مجانین» دانسته‌اند که اندکی پس از خطابت، در خِرَدش نقصان شد و اوهام می‌دید، سپس در بیمارستان آن روزگار بستری گشت. او را شاعری نازک‌احساس و خوش‌گو ذکر کرده‌اند.[۱][۲][۳]


منابع[ویرایش]