لقمان (سوره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روم سورهٔ لقمان سجده
شمارهٔ کتابت: ۳۱
جزء : ۲۱
نزول
شمارهٔ نزول: ۵۷
محل نزول: مکه
اطلاعات آماری
تعداد آیات: ۳۴
تعداد کلمات: ۵۵۰
تعداد حروف: ۲۱۷۱

سوره لقمان سوره ۳۱ از قرآن است و ۳۴ آیه دارد. این سوره در جرء ۲۱ قرآن کریم واقع است. نام «لقمان» در سوره سی و یکم دوبار ذکر شده است و به همین مناسبت سوره سی و یکم قرآن به نام لقمان موسوم است. بیشتر مفسرین به نبوّت لقمان معتقد نیستند. لقمان در نظر ارباب قصص مردی از نژاد سیاه معرفی می‌شود که از اهالی سودان (مصر) بوده و به بردگی روزگار می گذرانده و خواجه خود را شیفته حِکَم و اندرزهای خویش کرده است.

در مورد فضیلت قرائت این سوره از محمد باقر نقل شده‌است: «هر کس سوره لقمان را در هر شب تلاوت کند خداوند عالم در آن شب فرشتگانی بر وی گمارد که تا بامداد او را از شرّ ابلیس و سپاهش نگهدارند، و چون در روز تلاوت کند فرشتگان مزبور تا شامگاه آن روز وی را از شرّ شیاطین حفظ نمایند.»

پیوند به بیرون[ویرایش]