صافات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
  • سوره صافات و فضیلت قرائت آن
  1. سوره صافات سوره ۳۷ از قرآن است و ۱۸۲ آیه دارد. مانند دیگر سوره‌های مکی، این سوره در مورد اصول معارف و اعتقادات اسلامی مانند مبدأ و معاد است. بخشی از سوره در مورد داستان‌های انبیا به ویژه ابراهیم نبی است. در پایان سوره، پیروزی لشکر حق را بر لشکر باطل پیش‌بینی می‌کند.[۱]در فضیلت این سوره حدیثی از پیامبر اسلام نقل شده است (کسی که سوره صافات را بخواند ،به عدد هر جن و شیطانی ده حسنه به او داده می شود و شیاطین متمرد از او فاصله می گیرند و از شرک پاک می شود و دو فرشته ای که مامور او هستند، در قیامت درباره او شهادت می دهند که به رسولان خداوند ایمان داشته است.)


  • منابع
  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۱۹. دار الکتب الاسلامیه. ص. ص ۳–۴سوره صافات، مقدمه

پیوند به بیرون[ویرایش]